PPE

Już mnie nie oszukasz — Osiem odcinków intryg, zdrad, zwrotów akcji i generalnie jazda bez trzymanki. Pełno tu dziur, dziwactw i zbędnych zapychaczy, ale jako lekka rozrywka na kilka wieczorów sprawdzi się w sam raz. przeczytaj recenzję

Żądło — Klasyczna produkcja z Redfordem i Newmanem, z której filmowcy potrafią czerpać do dziś. Bohaterowie mogliby być bardziej wyraziści, ale fabularnie trzyma widza od początku do końca. Nic tylko oglądać. przeczytaj recenzję

Plan wycieczki — Gdyby popracować trochę nad warstwą humorystyczną scenariusza, „Plan wycieczki” mógłby być naprawdę solidną porcją rozrywki. Wyszło jak wyszło, ale i tak nie jest to stricte zły film. przeczytaj recenzję

Detektyw: Kraina nocy 4 — Przyciąga klimatem i szybko zaczyna intrygować trudną do zrozumienia zagadką, lecz im dalej w las, tym bardziej jasne staje się, że nie jest to powrót do dawnej formy, na który liczyli fani. przeczytaj recenzję

Superagent — 90 minut ciągłych absurdów i zabawnych gagów. Nie szukaj tu sensu, bo go nie znajdziesz, ale jeśli chciałbyś pośmiać się na luzie i przy tym lubisz francuski humor, to może to być film dla ciebie. przeczytaj recenzję

Wyfrunięci — Animacja dla całej rodziny. Może niezbyt kreatywna w konstruowaniu historii, ale oferująca dobrą zabawę, humor i świetne wykonanie. przeczytaj recenzję

A gdyby...? — "A gdyby...?" kontynuuje ideę zapoczątkowaną przez pierwszy sezon. Jest tu trochę dobrych pomysłów, ale taki sobie finał i nierówny humor sprawiają, że podobał mi się mniej, niż pierwszy sezon. przeczytaj recenzję

Bunt przed sądem wojennym — To nie tyle film, co rozprawa sądowa złapana w oko kamery. Równie dobrze mogłaby to być sztuka. A nie, już jest - autorstwa samego Hermana Wouka. Trochę brakuje jej energii i mocniejszego finału. przeczytaj recenzję

Pierwszy gol — Jest trochę jak drużyna Samoy Amerykańskiej - niekompetentny. Kiepsko rozłożone sylwetki postaci, repetytywne żarty, płytkie emocje. Da się obejrzeć, ale spodziewałem się czegoś dużo lepszego. przeczytaj recenzję

Kulawe konie — Trzeci sezon „Kulawych koni” podniósł poprzeczkę dużo wyżej, niż można było się tego spodziewać. Jest lepiej, mocniej i śmiesznej. Każdy, kto oglądał poprzednie sezony, nie powinien opuszczać i tego. przeczytaj recenzję