Paradoks

Krzyk 7 — Twórcy udowadniają, że siódma odsłona kultowego slashera może być spójna, przemyślana i zakorzeniona w mitologii cyklu. Film świadomie czerpie z najlepszych elementów serii, oddaje hołd oryginałowi i gra na nostalgicznej nucie, nie popadając przy tym w tani sentymentalizm. przeczytaj recenzję

Teściowie 3 — To nadal komedia śmieszno-gorzka, ale dojrzalsza: o klasach, prestiżu, resentymentach i o tym, jak rytuał przykrywa realne emocje. Siła zespołu aktorskiego i precyzja obserwacji społecznych bronią filmu nawet wtedy, gdy konstrukcja idzie utartym torem. przeczytaj recenzję

Aquaman i Zaginione Królestwo — Jak zawsze u Wana jest wiele do podziwiania. Scenografia prezentuje się niesamowicie. Światotwórstwo Atlantydy zapiera dech w piersiach. Szkoda tylko, że w tej pięknej maszynie nie ma duszy. przeczytaj recenzję

Nawiedzony dwór — Nie stanie się dziełem przełomowym. To obraz raptem poprawny, niewybijający się przed szereg, z mało zapadającymi w pamięć głównymi aktorami i dość prostą fabułą, który wielkim hitem nigdy nie będzie. przeczytaj recenzję