Z dala od polityki

Jest do pewnego stopnia filmem gejowskim. Chłopak jako „final girl”, sceny w barze, homoseksualny trener wychowania fizycznego czy mocno dwuznaczne dialogi w latach 80. stanowiły novum w kulturze popularnej. Wątki te nie powinny jednak przysłonić faktu, że mamy do czynienia z horrorem. przeczytaj recenzję

To niezły film, który zapewnia dobrą rozrywkę, ale pozostawia z poczuciem niedosytu. Pomysł można było rozwinąć w ciekawszy sposób (i sporo w tym winy Crichtona), a także lepiej opowiedzieć tę historię. przeczytaj recenzję

Dziś „Piątek trzynastego” nie robi już takiego wrażenia, wiele scen śmieszy bądź wywołuje zażenowanie zamiast budzić niepokój. Co bardziej dociekliwi będą stawiać pytania o brak służb, skuteczność w usuwaniu ciał i realizm całej historii. przeczytaj recenzję

Przywołuje wigilijną atmosferę i zachęca do spędzania tego czasu z innymi. Do dzielenia się tym, co się ma, i doceniania rodziny. Mam nadzieję, że młodzi odbiorcy – żyjący w zupełnie innym świecie niż ten Dickensa czy nawet ich rodzice – też to poczują. przeczytaj recenzję

Widzów czeka kilka efektownych scen akcji i sporo humoru, który ma szansę zmienić tę norweską produkcję w nowego świątecznego klasyka. Miejsca Kevina pewnie nie zajmie, ale wcale nie ma mniej uroku. Każda mysz to potwierdzi. przeczytaj recenzję

Dobrze się „Ministrantów” ogląda. Film został nakręcony z werwą, opowiada ciekawą i niejednoznaczną historię, a młodzi aktorzy świetnie się spisują w swoich rolach. przeczytaj recenzję

Za „Stację” odpowiada Piotr Wereśniak. Dialogi są soczyste, aktorzy nieźle prowadzeni, klimacik też nie najgorszy. Tym razem jednak chciał za wiele, splata ze sobą kilka wątków, chętnie cytuje kino amerykańskie, ale prowadzi widzów do nieprzekonującego finału. przeczytaj recenzję

Nie jest to film dla miłośników Sapka, a dla przeciętnego netfliksowego widza, który lubi japońszczyznę. przeczytaj recenzję

Świetnie wypadają zdjęcia, bardzo dobrze krwawe efekty specjalne, a charakteryzacja jest odpowiednio obrzydliwa. Przekonuje muzyka, zaś aktorzy potrafią bawić się swoimi rolami i mają spory dystans do kreowanych postaci. przeczytaj recenzję

Trzy rzeczy mi się tutaj podobały – fabularny myk z drugiej połowy seansu, niesamowity montaż i podręcznikowość całej historii. Ale są też rzeczy, które mi się nie podobały. przeczytaj recenzję