Aktywność

obejrzanych sezonów – 1 // Humor niskich lotów, główni bohaterowie wykreowani na totalne mendy i gburów, a ich walka o stołek niezbyt kreatywna.

Taki telewizyjny dramat, ale zaskakująco sprawnie zrealizowany. Finał raczej do przewidzenia.

Sam pomysł na fabułę jest głupi, ale da się wysiedzieć. Plus za nawet sensowny morał jak na kino dla dzieci przystało.

Opis sugeruje komedię romantyczną (podobnie jak długie wprowadzenie), ale główny wątek bliższy jest kryminałom (a jego wprowadzenie wypada naturalne).

Dobry monster-movie z dobrymi efektami (choć w ostatnich minutach CGI już razi), porządną obsadą i niezłą dawką akcji. Nic nowego, ale fanów gatunku zadowoli.

Absurdalne połączenie komedii romantycznej i sensacyjnej. Brawurowy Sam w roli tańczącego zabójcy i nieco rozchwiana Anna. // "Do zobaczenia w środku!" :D

I na co komu policja lub wojsko, skoro jest Chuck? Nawet nie są potrzebni do wezwania go – osobiście zrobią to najeźdźcy. // Tempo średnie, ale Chuck natchniony

obejrzanych sezonów – 1 // Spory spadek jakości względem filmu. Procedural z mdłymi bohaterami i niezbyt interesującymi śledztwami.

Superhero-movie dla najmłodszych – akcje nie są zbyt spektakularne, ale bohaterowie i historyjka mogą im przypaść do gustu. (mimo że to wtórne i grają drewna)

Jest dobry Patrick, jest dobry Dacascos, jest nawet jakiś rozmach, ale jest to tak nieskładne i nieenergetyczne, że oglądać się odechciewa.