Roksana Goly

@roksana_goly

Aktywność

Zdarzenie (2008)

Mam mieszanie uczucia. Punkt wyjścia niezły, ale zanim film na dobre się rozkręcił, już było po wszystkim. Obyczajowa otoczka – problemy pary głównych bohaterów – mało angażująca, wręcz zbędna. Podsumowując: "Jesteśmy zagrożeniem dla planety. To było ostrzeżenie." Też mi odkrycie…
Streaming FDB.PL

Co zrobić, kiedy mamy sytuację taką jak tutaj – https://www.netflix.com/pl/title/70035184 (Obecnie tego tytułu nie można obejrzeć w Twoim kraju). Zostawić czy usunąć?
Lokator (1976)

Kolejne studium szaleństwa a’la Polański. W latach 60. mieliśmy Catherine Deneuve, dekadę później mamy Romana Polańskiego z jego najlepszą rolą. Końcówka rewelacyjna. Historia zatoczyła koło… "Jeszcze tylko malutki kroczek… i wpadniesz w mroczną czeluść szeroko rozwartych, wrzeszczących ust Simone Choule." – Tomasz Beksiński
Wstręt (1965)

Ciekawe studium szaleństwa. Choroba głównej bohaterki, z którą zmagała się od dzieciństwa (zdjęcie z rodziną, na którym mała Carol z pustką w oczach patrzy gdzieś daleko), aż do tragicznego finału. Pękające ściany – pękająca osobowość. Catherine Deneuve świetna.
Gorzkie gody (1992)

"Byliśmy zbyt zachłanni kochanie. Tylko tyle." – Jedna z najlepszych ról Emmanuelle Seigner. W mistrzowski sposób ukazała przejście od delikatnej, ponętnej dziewczyny, która czeka na przebudzenie ("kombinacja seksualnej dojrzałości i niewinnej dziecinności"), przez drapieżną i seksowną kobietę, potem nieszczęśliwą, pokiereszowaną (emocjonalnie i fizycznie) ofiarę, aż do kobiety pewnej siebie i pełnej zemsty, która ostatecznie i tak przegrywa. Peter Coyote bardzo dobry. Taki sobie Hugh Grant. Co ciekawe scena, w której naga Seigner odsuwa zasłonę i wygląda przez okno, nawiązuje do autentycznej historii z życia Romana Polańskiego. Kiedy był w związku z Barbarą Kwiatkowską-Lass, ta po wspólnie spędzonej nocy naga wyglądała przez okno, co wzbudziło zachwyt zakochanego w niej Polańskiego ("Barbara naga o poranku prezentowała się jeszcze piękniej. Była doskonała.").