Aktywność

Ten film to tacy koreańscy "Ludzie honoru". Gra aktorska, plenery, scenografia, scenariusz i montaż – szkoda, że za żadną z tych rzeczy nie nominowano tego filmu do Oscara, nawet za najlepszy nieanglojęzyczny film 2000 roku. Sam bardzo późno odkryłem ten film, ale nie żałuję, że go obejrzałem. Lee Yeong-ae, Lee Byung-hun i Song Kang-ho zagrali wyśmienicie. Trzeba oddać Korei Południowej, że mają parę fajnych filmów w swoim kraju. Fakt, że w jednej scenie propagandowej mamy widok na obrazy dyktatorów z Północy: Kim Ir Sena oraz Kim Dzong Ila, to i tak nie jest to wcale nachalne i nie psuje przyjemności, frajdy z oglądania dzieła sztuki Park Chang-wooka. Wyśmienite kino antywojenne, które w Polsce kojarzy tylko garstka ludzi. 8/10

Pat i Mat zawsze mnie bawią i pewnie nadal bawić będą. Zadziwiające, jak ta formuła się przez tyle lat nie wyczerpała. Twórcom nie brakuje śmiesznych pomysłów i trafnych puent.

Grałam kiedyś w Angry Birds i bardzo mi się podobała, filmy natomiast jakoś mi zupełnie nie podchodzą. Da się obejrzeć, ale nie zachwyca.

Jakiż to mocny odcinek… Upiorne dzieci robią naprawdę okropne wrażenie… W dodatku zagrane to znakomicie. Większość odcinków z pewnością wywietrzeje z głowy, ale ten zostanie ze mną na długo…

Jakoś mnie to nie urzeka. Oczywiście jest to po prostu pójście za ciosem i zagrywka pod popularność. Chyba nie zachwyci ani fanów, ani tych, którzy nie znają oryginalnej serii.

Nie jest zły, da się obejrzeć. Największym plusem jest obsada. Zaskakujący Eryk Kulm, jak i postać, którą gra. Fabuła rozwija się nawet ciekawie.

Trzymający w napięciu, dobrze napisany i tak też zagrany. Na niektóre aspekty fabularne trzeba przymknąć oko i po prostu się rozerwać.

Zaskakująco dobry, otwarcie nawiązujący do królowej kryminałów, czyli jedynej w swoim rodzaju Agathy Christie. Klimatyczny, ciekawy, z nieopatrzonymi twarzami.

Nastawiłam się na efekt wow, a tu tylko efekt hę?. Męczący, momentami nawet bardzo. Aktorstwo średnie, okropna muzyka, fabuła średnia.

Debiut powiedziałbym poprawny. Damian Matyasik pomyślnie poprowadził film od początku do końca nie wyróżniając się absolutnie niczym. Sam pomysł był okej, aktorstwo jest nawet strawne (plus dwie naprawdę fajne sceny), natomiast przez cały czas miałem poczucie zamknięcia w czterech ścianach. Okazjonalny przelot dronem to za mało żeby złapać trochę powietrza. [SPOILER]Na szczęscie film nie jest dołujący, chociaż się na taki zapowiadał.[/SPOILER]