Zdjęcia do filmu realizowano od 23 czerwca do 10 września 1952 roku.

Kukła na szczycie ogniska to Guy Fawkes, jeden z konspiratorów odpowiedzialnych za spisek prochowy z 1605 roku.

W jednym z wywiadów producenci serialu wskazali, że Yara kocha Theona i troszczy się o niego, jednak zdecydowali, iż ich rozmowa powinna być dosadna, ponieważ oboje pochodzą z kultury gloryfikującej wojowników.

Lord Frey twierdzi, że poza Blackfishem przeciwko Freyom zbuntowali się także Mallisterowie i Blackwoodowie. Jest to zgodne z wydarzeniami opisanymi w powieściach. Po Czerwonym weselu wielu lordów z Riverlands zaczęło ponownie wspierać żelazny tron. Wyjątkami byli Blackfish, Jason Mallister i Tytos Blackwood, którzy odmówili poddania koronie Riverrun, Seagard i Raventree Hall.

Film został nakręcony w okresie od 28 października 2015 roku do 15 stycznia 2016 roku.

Eric Bana został obsadzony w roli Elvisa Presleya, ale zrezygnował.

Taśma filmowa mierzyła 1230 metrów.

Reżyser Robert Eggers powiedział w wywiadzie, że najlepiej ze zwierząt jako aktor w filmie zachował się zając. Z krukiem i koniem też nie było kłopotu.

Wypowiedziana przez Watsona kwestia: „Final problem” jest nawiązaniem do filmu Star Trek II: Gniew Khana.

W tym odcinku Russell Tovey gra człowieka nawiedzanego przez ogromnego psa. W serialu Być człowiekiem Tovey zagrał wilkołaka.

Chociaż nazwiska Reeve'a Carneya, Evy Green, Rory'ego Kinneara, Patty LuPone i Billie Piper zostały wymienione w czołówce, nie pojawiają się oni w tym odcinku.

W tym odcinku Sherlock pokonuje Irene Adler i rozwiązuje sprawę. W powieściach Arthura Conana Doyle'a, Irene Adler jest jedyną osobą, która kiedykolwiek pokonała Sherlocka Holmesa.

Taśma filmowa mierzyła 1050 metrów.

Wydaje się niemożliwe, żeby Kinvara tak szybko dotarła z Volantis do Meeren. Jedynym wyjaśnieniem tego faktu może być możliwość, że Tyrion wysłał posłańca do Kinvary od razu po zniknięciu Daenerys, a dopiero po jej przybyciu do miasta powiadomił Varysa o swoich planach.

Z głównych aktorów tego duńskiego filmu Maria Bonnevie jest Szwedką, a Jakob Oftebro jest Norwegiem. Oboje mówią niemal bezbłędnie językiem duńskim.