Contagion - Epidemia strachu 2011

Contagion

Świat staje w obliczu strasznego zagrożenia, które stanowi, wyjątkowo szybko rozprzestrzeniająca się, śmiertelna choroba. Zostaje powołany międzynarodowy zespół samych najlepszych lekarzy, by rozprawić się z wybuchem epidemii.

Reżyseria
Scenariusz
Aktorzy
, ,

Zwiastuny Zobacz wszystkie 1 zwiastun

Zdjęcia Zobacz wszystkie 64 zdjęcia

Obsada Zobacz pełną obsadę

Marion Cotillard
jako Dr Leonora Orantes
Matt Damon
jako Mitch Emhoff
Laurence Fishburne
jako Dr Ellis Cheever
Jude Law
jako Alan Krumwiede
Gwyneth Paltrow
jako Beth Emhoff
Kate Winslet
jako Dr Erin Mears
Bryan Cranston
jako Lyle Haggerty
Jennifer Ehle
jako Dr Ally Hextall
Elliott Gould
jako Dr Ian Sussman
Chin Han
jako Sun Feng
John Hawkes
jako Roger
Anna Jacoby-Heron
jako Jory Emhoff

Fabuła

Świat staje w obliczu strasznego zagrożenia, które stanowi, wyjątkowo szybko rozprzestrzeniająca się, śmiertelna choroba. Zostaje powołany międzynarodowy zespół samych najlepszych lekarzy, by rozprawić się z wybuchem epidemii. nathalie

Gatunek
Dramat, Thriller, Sci-Fi
Słowa kluczowe
morderstwo, naukowiec, laboratorium, wirus zobacz więcej

Zobacz także

Szczegóły

Premiera
2011-10-28 (kino), 2011-09-03 (świat), 2012-03-02 (dvd)
Dystrybutor
Warner Bros.
Kraj produkcji
USA, Zjednoczone Emiraty Arabskie
Inne tytuły
Pandemia (Polska) (tytuł roboczy)
Contagion: The IMAX Experience (USA)
Epidemia strachu (Polska) (tytuł TV)
Wiek
od 12 lat
Czas trwania
106 minut
Budżet
60 000 000 USD

Wiadomości zobacz wszystkie 4 wiadomości

Recenzje

A psik! 8
  • 2011-11-29
  • napisana przez Vivaldi
  • zobacz wszystkie moje recenzje

Schemat filmu epidemicznego zazwyczaj jest podobny: oto przychodzi nowa choroba, której nikt nie jest w stanie zatrzymać. Rośnie ilość trupów, zaś ulice zmieniają się w pole walki (której widoku widzom się nie skąpi). Gdzieś daleko samotny bohater-geniusz w pocie czoła przygotowuje lekarstwo,... pokaż więcej

4 z 4 osoby uznało tę recenzję za pomocną.
Czy ta recenzja była pomocna? Tak Nie

Czy wiesz, że?

Pressbook

Stadium globalne — ORANTES: Zobacz. Wirus się przenosi. Musimy tylko ustalić kierunek. Produkcja filmu Contagion - Epidemia strachu rozpoczęła się zdjęciami w Hong Kongu we wrześniu 2010 r., a następnie w Chicago, Atlancie i San Francisco, z krótkimi przystankami w Londynie oraz Genewie. Scenograf Howard Cummings, który już trzeci raz współpracował z Soderberghiem komunikował się ze... zobacz więcej

Komentarze 11

Camizi 4

Plejada znanych nazwisk w filmie, w którym nie ma ani jednego wyrazistego bohatera. Przewija się za to cała masa postaci drugoplanowych, których wątki są ukazane tak ogólnikowo, że nie mają szans wzbudzić zainteresowania. Przez pierwszą połowę filmu niemiłosiernie wieje nudą. Potem jest trochę lepiej, ale mimo to atmosfera pozostaje senna. O skali epidemii świadczą podawane cyferki, a nie to, co widz ogląda na ekranie. Bardzo ciężko jest tu poczuć powagę sytuacji.

Justyna007 8

[8/10] Bardzo dobry – Zaskakujący, ciekawy i pouczający. Fajnie zakończony. Polecam.

Mrozikos667 5

Bardzo stylowo, jak zwykle u Soderbergha, jednak tym razem bez przesadnych emocji, za to z rozłażącym się scenariuszem i nadmiarem znanych twarzy.

rast26 8

8/10 – Bardzo mile zaskoczenie bo spodziewalem sie nudnawego gniota a wyszedl calkiem dobrze zmatowany i zagrany film cociaz powoli sie rozkrecal nie ma co nazekac polecam

Patricko rast26 9

Potwierdzam, dla mnie film świetny!

Nie ma tutaj wiele akcji, ale nie o to tutaj chodzi.
W filmie chodzi o budowanie tego strachu przed wybuchem chaosu na całym świecie.
Bardziej jest pokazany od strony badań nad wirusem niż z samego punktu jego roznoszenia się.

Bardzo dobra obsada filmu, świetnie zrobiony film i naprawdę bardzo dobrze poprowadzony.
Oglądałem go można powiedzieć, że jednym tchem. Zawsze lubiłem tego typu filmy, epidemie, wirusy, chaos, pokazanie ludzi jako najgorszego możliwego gatunku (co akurat jak najbardziej jest prawdą), itd.

Polecam każdemu kto lubi taką tematykę. Proszę się nie sugerować negatywnymi komentarzami, ponieważ nie mają one pokrycia i są przeważnie pisane przez ludzi, dla których oglądanie Klanu szczyt możliwości…

i_darek1x 3

Kiepski! – Duże rozczarowanie i tyle !!!

Trikster i_darek1x 8

Dlaczego?

Wydaje się, że same poszukiwania leku stanowią wyłącznie wątek poboczny, a historia rozdrabnia się pokazując po trosze losy każdego bohatera, zaś ich spoiwem jest rzeczona walka z wirusem. Historie te dla niektórych mogą być naiwne, dla mnie pokazane w bardzo zdrowy (jak na ironię) i nieprzesadzony jak na amerykańskie przyzwyczajenia sposób.

To, co urzekło mnie w filmie najbardziej to specyficzny klimat i nieskupianie się wyłącznie na szukaniu lekarstwa, lecz na zachowaniu ludzi. To postępowanie człowieka w kryzysowych sytuacjach było tutaj tematem przewodnim, więc jeśli ktoś poszedł na film oczekując Epidemii z Dustinem Hoffmanem to na pewno wyszedł niemile zaskoczony. Klimat filmu określiłbym jako dość surowy, emocje były bardzo stonowane i przedstawione w sposób właściwy filmom dokumentalnym. To wrażenie dokumentu dopełniło perfekcyjne kierowanie kamerą i rewelacyjny montaż ujęć. Majstersztyk. Film na pewno nie jest typowym dramatem, sceny śmierci są przedstawione dość bezdusznie, ale w moich oczach jest to jedynie zaleta filmu. I jeszcze raz zaczepiając się o zapożyczenia gatunkowe, dodam, że sceny z workami z ludźmi, z tą śmiercią dookoła oraz takim obojętnym, zimnym traktowaniem tego, co się dzieje, wywarły na mnie znacznie większe wrażenia, aniżeli miałoby to być pokazane jako ogólnoświatowa histeria.

Nie lubię oceniania aktorów a’la „nie wznieśli się na wyżyny swojego talentu”. Ich talent to jedynie połowa sukcesu (no chyba że jesteś się Meryl Streep :P), drugą połową jest umiejętnie kierujący aktorami reżyser, a w tym obrazie zrobił to doskonale. Każdy aktor został pokazany z zupełnie innej strony i podejrzewam, że to kosztowało ich znacznie więcej niż w produkcjach, w których mieli okazję zagrać dotychczas. Ta koncepcja filmu dokumentalnego została przez nich idealnie dopełniona, zobaczyliśmy ludzi, a nie aktorów grających ludzi. Zarzut czy zaleta? Wybieram to drugie.

Muzyki w samym filmie nie ma zbyt wiele, ale wszystkie dźwięki, które pojawiają się w trakcie seansu mają znaczenie i nie są przesadną, dopieszczoną fanfarami orkiestrą, lecz suchą, pasującą do atmosfery kompozycją. Zwróciłbym również uwagę na pomieszczenia. Ponieważ akcja ma miejsce w różnych lokalizacjach, również i wystroje są odmienne. Wiele pomieszczeń jest ozdobionych w bardzo ciepły sposób, a mimo tego ich natura jest zimna, jakby potwierdzać miała ogólnoświatowe strach i żałobę. I dobrze. Jedynym naprawdę ciepłym pod względem filmowego nastroju miejscem jest azjatycka wioska, która wygląda niczym odcięta od tego wszystkiego, z czym zmaga się dziesiątkowana przez wirus ludzkość.

Musze przyznać, że cały film mimo wtórności tematyki, wywarł na mnie bardzo pozytywne wrażenie. Mój mini zachwyt może również wynikać z nastawienia, bowiem podejrzewałem, że będzie to taki trochę remake Epidemii. Ależ się cieszę, że tak się nie stało! Film jest idealny dla tych, którzy nie oczekują dramatu, lecz starannie, statycznie i nieco bezemocjonalnie poprowadzoną od początku do końca fabułę. Nie należy spodziewać się paniki, pokazania śmierci w jakiś ceremonialny sposób i wielkiej walki z wirusem, który stanie się głównym tematem obrazu, ale dokumentalnej fikcji (wiem, wiem).
8/10

Współtworzą