PolandJa 2017

Najdziksze historie zdarzają się ludziom w najmniej odpowiednich momentach. PolandJa to pełna humoru opowieść o tym, jak (nie) radzimy sobie z rzeczywistością, która nas otacza. Akcja filmu rozgrywa się w ciągu 24 godzin, podczas których bohaterowie przeżywają pasmo zabawnych perypetii, radykalnie zmieniających ich życie. Jest… zobacz więcej

Reżyseria
Scenariusz
Aktorzy
, ,

Zwiastuny Zobacz wszystkie 1 zwiastun

Zdjęcia Zobacz wszystkie 12 zdjęć

Obsada Zobacz pełną obsadę

Izabela Kuna
jako Jola
Grzegorz Małecki
jako Sobkowiak
Jakub Gierszał
jako Artur
Paweł Domagała
jako Kaczor
Marek Bukowski
jako Policjant
Jacek Beler
jako Złodziej
Szymon Bobrowski
jako Szymon
Janusz Chabior
jako Kloszard
Katarzyna Zawadzka
jako Studentka
Jerzy Radziwiłowicz
jako Profesor

Fabuła

Najdziksze historie zdarzają się ludziom w najmniej odpowiednich momentach. PolandJa to pełna humoru opowieść o tym, jak (nie) radzimy sobie z rzeczywistością, która nas otacza. Akcja filmu rozgrywa się w ciągu 24 godzin, podczas których bohaterowie przeżywają pasmo zabawnych perypetii, radykalnie zmieniających ich życie. Jest ostro, zabawnie i wzruszająco. opis dystrybutora

Gatunek
Komedia, Obyczajowy

Szczegóły

Premiera
2017-02-17 (kino)
Dystrybutor
Mówi Serwis
Wytwórnia
Hungry Crocodiles
Kraj produkcji
Polska
Wiek
od 15 lat
Czas trwania
103 minut

Wiadomości zobacz wszystkie 2 wiadomości

Recenzje

PolandJa to kino o wiele większych ambicji, niż poprzednie robione jednym kluczem mdlące historyjki o zmyślonych problemach zmyślonych ludzi. 6

Znacie ten gatunek (podgatunek) polskiego kina, który żywi się brakiem ambicji widza, syczy zza kadru: po co mamy robić coś mądrzejszego, ślini się na samą szansę wykorzystania schematów. Myślałam, że w PolandJa znowu przeżyję bolesne deja vu, opowiadające o zmyślonych problemach zmyślonych ludzi nieprawdziwego miasta. Feel good movie nie ma w swojej definicji stupid movie. PolandJa rozczarowało mnie, ale odwrotnie niż się spodziewałam. Ten film ma ambicje i apetyt na coś więcej i dotyka chwilami realnego pewną abstrakcyjną narracją, chce coś powiedzieć na temat wielokulturowości i mimo nierówności naprawdę nie powinien znaleźć się w żadnej kategorii Węże.

Ileż to razy mieliśmy uczucie, że ktoś z nami gra z odsłoniętą talią i tworzy kino życzeniowe, operujące na najprostszych, sprawdzonych chwytach. Znowu kilkanaście epizodów, których przypadkowość połączenia jest tak celowa, że subtelność „wpadania na siebie” jest widoczna z kosmosu. Nie tym razem! Sytuacje połączone od początku, nie włażą na siebie nieporadnie, a punktem zbiórki kilku ciekawszych bardziej lub mniej, zgrabniejszych lub chwiejniej napisanych życiorysów, jest Kebab na warszawskim Powiślu. Nie restauracja, odświeżający początek. Dostaniemy historię zagapionego w karierę człowieka, który nawet nie wie czym się zajmuje, ale też nie wie, którego dnia jego córka ma zawody, a w jego życiu pojawi się dziwna postać (Śmierć pod postacią bezdomnego) w celu pokiwania mu palcem, ale w hardkorowy i mało subtelny sposób (raz środkowym, raz wskazującym). Za zakrętem czai się epizod przyjaciół pracujących w korporacji, z których jedno z nich widzi absurd swojej pracy, więc przed nią chodzi na sziszę, a przerwę na papierosa robi co 10 minut. Jest tym, którego garnitur uwiera, ale go nie zgrywa, a raczej przyjmuje postawę dudeismu – nie widzi celowości w bezsensowności – też na nic przewrotnego się jednak nie decyduje. Jeszcze będziemy mieli zakochaną w Turku młodą dziewczynę oraz nietolerancyjną radykalistkę, która potrafi pobić, jeżeli ktoś nie posprząta po swoim psie i to zdecydowanie nie w imię ekologii, a dominacji na swoim terenie. Nie zapomnijmy o dilerze i jego koledze pracującym w kawiarni (a powinien wykładać na uniwersytecie, jak to mówi jego matka), który podczas jednej z imprez staje się właścicielem boa dusiciela.

PolandJa to kino, które wykonuje skok na poważny temat wielokulturowości i globalizacji w świecie oraz skutkach obocznych nadmiernej fascynacji własnym pochodzeniem. Przynajmniej próbuje, bo rozprężenie następuje z powodu różnych reżyserów odpowiedzialnych za poszczególne epizody. Dlatego wspólny mianownik nie do końca się konstytuuje, bo brakuje ciągłości, a jednak taki jest obowiązek fabuły. Chwilami bliżej temu do krótkich metraży na różnym poziomie.

Jest to coś więcej, niż mdląca komedia, której głównym napędem jest gag. Nieźle napisane kwestie oraz brawurowo zagrane niektóre role tworzą nam próbę rewolucji rodem z Fight Clubu, czy tragicznej przebieranki za normalnych ludzi, jak w Magnolii. Jednak nie ma tej siły i odwagi, jest za dużo zahamowań i poprawności, dlatego temperatura nie osiąga wrzenia, a mogłaby. Tak nic nam nie wykipiało, przyzwoicie się przedstawiło i miało jakąś myśl przewodnią, a nie bezczelną manierę długometrażowego odcinka przeciętnego polskiego serialu chodzącego w kółko.

PolandJa jest nierówne, nie zawsze mówi składnie i daleko mu do kina demaskacji oraz przewrotu. Jednak trochę częściej i skuteczniej udaje mu się wiercić dziurę w brzuchu współczesności, niż go łaskotać bezmyślnie.

1 z 1 osoba uznało tę recenzję za pomocną.
Czy ta recenzja była pomocna? Tak Nie

Komentarze 8

Avatar square 200x200

i_darek1x 2017-01-13 4

Szału może nie ma ale jest aż taki zły ? Ma kilka ciekawych scen … Jak by trochę dopracować to kto wie ? Ogólnie nie dopracowany !A Polacy za łagodnie są pokazani ! ;)

poeta777 2017-03-22 5

Specyficzny film – niby komedia ale dramat. Humor nie będzie trafiał do wszystkich.

Asmodeusz poeta777 2017-06-19 2

specyficzy jak najbardziej ale i nudny, tak brniemy przez te polski, dziwny światek i po godzinie miałem już serdecznie dość tego zlepku

dziadekalek 2017-02-26

Dopiero sie wybieram na ten film. Jestem zupełnie zwykłym śmiertelnikiem, jak czytam opinię tak rozbudowaną i zdradzającą duże oczekiwania Pani Bernadetty Trusewicz, to czuję się taki malutki, że… No dajmy spokój. Oczekuję po tym filmie zwyczajnie rozrywki. Na co dzień mam dosyć pogmatwanych prawdziwych historii. Dziękuję za wysłuchanie!

@dziadekalek Oczekiwania są zawsze na poziomie: Nie chcę być na złym filmie. Tak chyba ma każdy z nas, prawda? :) A moje rozbudowane opinie są takie złożone, bo to nie opinia, a krytyka filmowa, recenzja i rządzi się takimi prawami literackimi. :) Rozrywka to pojęcie pozytywne w kinie, ja też jej chcę. Ale nie chcę być zmuszona do zostawienia mózgu przed salą kinową, by się spodobało (a często tak jest w kinie). Jedno drugiego nie wyklucza przecież. Pozdrawiam ciepło!

Krzysztof1970 2017-02-17 4

Gniot jakich mało …rzadko piszę negatywne komentarze ale przy tym filmie trudno i inny

@Krzysztof1970 Panie Krzysztofie! Zachęcił mnie Pan do pójścia na ten "gniot"! Muszę się osobiście przekonać, czy jest on gorszy od np " 50 twarzy Greya", czy jest jakaś nadzieja… Pozdrawiam!

Krzysztof1970 dziadekalek 2017-02-26 4

@dziadekalek Nie wiem czy jest lepszy….na Greya się nie wybieram bo raczej szkoda czasu i pieniędzy….miłego seansu

Współtworzą