FDB

To bardzo zgrabne kino, które z jednej strony jest bardzo niestandardową biografią i wyznaniem miłosnym do artysty, a z drugiej satyrą na niego. To się udaje - jest kreatywnie i eksperymentalnie. przeczytaj recenzję

Kino, które bardzo ekscentrycznie i w sposób szalony opowiada o intymnym dramacie radzenia sobie z żałobą, aż dociera do iskrzącego gmerania w bebechach amerykańskiego społeczeństwa i porządku. przeczytaj recenzję

Pełnia życia nie jest w pełni udanym filmem, ale przyzwoitym kinem afirmującym życie, skromnie zrobionym o nieskromnej rewolucji, która wyrosła z miłości do życia i drugiej osoby. przeczytaj recenzję

Party to w teatralnej konwencji jedności czasu i miejsca akcji, obala mit intelektualisty i wyciąga z człowieka najbardziej zwierzęce instynkty przepięknie - co domek to potworek. przeczytaj recenzję

Gniew to dobrze i skromnie opowiedziana historia z nerwami na wierzchu, o traumie i próbie poradzenia sobie z nią zemstą. przeczytaj recenzję

Niestety ryzykant łączenia gatunków w kinie, tym razem poszedł za daleko. Jest czytelny, pompatyczny, wszystkie jego przewidywalne zabiegi i niezgrabna fabuła są widoczne z tytułowego Jowisza. przeczytaj recenzję

To krzepiące, ale nie zrobiona strategicznie pod okres walentynkowy historia ciepła, ale niedrażniąca swoją przewidywalnością, czy ugłaskaniem. przeczytaj recenzję

Czas mroku to kino szczere wobec nas i piękne jednocześnie, mimo kilku oczywistości fabularnych. Nie ślini się na swojego bohatera, ale też nie krzyżuje. przeczytaj recenzję

To kolejna polska komedia niemająca za wysokiego ilorazu inteligencji i skrojona pod konkretne reakcje. Czasami udaje się jej jednak rozbawić i wzbudzić inną reakcję z powodu świetnego aktorstwa. przeczytaj recenzję

Domalewski ma doskonałe zacięcie społeczne i obserwuje z dużą wrażliwością świat nas otaczający. Jednak w 60 kilo niczego brakuje ciężaru, na który ważny i poważny temat zasługuje. przeczytaj recenzję