Interia

Królewicz Olch — Ten nieidealny film zostanie zapamiętany, o nim będzie się mówić i do niego nawiązywać. Oryginalność formy to bowiem wciąż u nas towar deficytowy. przeczytaj recenzję

Papierowe miasta — To film, któremu poddajemy się bez walki. Mamy bowiem poczucie, że nad nastolatkami, które spontanicznie rzucają wszystko, by odnaleźć to, co dla nich w życiu najważniejsze, czuwa ktoś mądry. Utalentowany reżyser, który nie pozwoli na to, byśmy wyszli z kina rozczarowani obrotem zdarzeń. przeczytaj recenzję

Ocalony — "Ocalony" jest ekranizacją autobiograficznej powieści Marcusa Luttrella (napisanej wespół z Patrickiem Robinsonem), opowiadającej o brawurowej misji czterech komandosów Navy SEALs. przeczytaj recenzję

Babcia Gandzia — Twórcy mogli próbować nas wzruszyć i zmusić do zastanowienia się nad losem samotnych staruszek. Szczęśliwie decydują się na konwencję absurdalnej kreskówki, w które nic nie jest prawdziwe. przeczytaj recenzję

Kochanie, poznaj moich kumpli — Na egzotycznej plaży Anglik David spotyka piękną Australijkę Mię. Po dziesięciu dniach oświadcza się. Kilka miesięcy później leci z kumplami na swój ślub do Australii, gdzie ma poznać „uroczą” rodzinkę panny młodej, w tym Ramsy’ego – dorodnego barana rasy merynos. To będzie najgorsze wesele roku… przeczytaj recenzję

Bracia — Od takiego twórcy, jak Jim Sheridan należy oczekiwać zdecydowanie więcej, zwłaszcza gdy bazą do powstania jego dzieła jest inne, kompletne. przeczytaj recenzję

Prorok — Tym co interesujące w „Proroku” jest natomiast gatunkowy twist, który z klasycznej więziennej opowieści robi traktat o „inności”, wykorzenieniu i poszukiwaniu oparcia w zbiorowej tożsamości. przeczytaj recenzję

Disco robaczki — „Disco robaczki” stanowią podobnego rodzaju produkt, platformę, która raczej mniejszym, niż większym dzieciakom sprzeda trochę melodii ze złotej ery disco. przeczytaj recenzję

Zatoka delfinów — „Zatokę delfinów” ogląda się niemal jak hollywoodzką superprodukcję pokroju „Ocean's Eleven”. Autorzy celowo ukazują problem w efektownym opakowaniu. przeczytaj recenzję

I Love You Phillip Morris — Pomijając rozrywkową wartość filmu, „I Love You Phillip Morris” jest też dowodem na spore zmiany, które zaszły w Fabryce Snów na przestrzeni ostatnich kilku lat. przeczytaj recenzję