Interia

Pod koniec więc film zaczyna uciekać w coraz większe uproszczenia, aż do dość absurdalnego i mało prawdopodobnego zakończenia. przeczytaj recenzję

Głęboko poruszający czarno-biały traktat o życiu, jego pięknie, prostocie i okrucieństwie. Kino, które coś może w widzu zmienić, a na pewno bardzo go dotknąć. przeczytaj recenzję

Dokument Erin Lee Carr jest zapewne dość jednostronny, bardziej gra na emocjach niż analizuje. Przybliża tylko wyimki z obszernych dokumentów i właściwie przynosi więcej pytań niż daje odpowiedzi. przeczytaj recenzję

Ridleyowi Scottowi udało się więc po raz kolejny pożenić ogień z wodą. Jego film to świetna rozrywka z aktualnym i ważnym przesłaniem. Słowem: artystyczny blockbuster. przeczytaj recenzję

Film Grossmana pozwala zbliżyć się do świata Grety, poznać lepiej jej motywację i siłę, uczestniczyć w jej drodze (także w czasie słynnego rejsu jachtem). przeczytaj recenzję

Film Terpińskiej to najlepszy polski musical od dziesiątek lat. przeczytaj recenzję

To film klasyczny narracyjnie, a jednocześnie pozbawiony zbędnej sceny, wypchany po brzegi wszelakimi treściami i koncertowo zagrany przez wszystkich aktorów. przeczytaj recenzję

Mimo że „Powrót do Legolandu” wywołuje emocje – i to skrajne – ostatecznie nie do końca wiadomo, jaką historię chciał nam opowiedzieć Aksinowicz. przeczytaj recenzję

Każda rola w „Żeby nie było śladów”, nawet epizodyczna, pozostaje perełką sztuki aktorskiej. przeczytaj recenzję

Z każdą kolejną sceną lub gościnnym aktorskim epizodem zagubienie bohaterki udziela się widzom. Pod koniec dosłownie nie wiemy, co się stało. przeczytaj recenzję