Esensja

Kadet — Kazach wykorzystał w „Kadecie” kostium kina grozy i horroru. Zrobił to jednak w charakterystyczny dla siebie sposób. przeczytaj recenzję

Poyti i ne vernutsya — Od strony technicznej przypomina przeniesiony w plener teatr telewizji. Mimo słabej jakości technicznej broni się jednak zdecydowanie pod względem artystycznym. przeczytaj recenzję

Znak nieszczęścia — Chociaż podstawowa akcja „Znaku nieszczęścia” dzieje się w czasie okupacji, to jednak scenarzyści wskazują wprost, gdzie tkwią korzenie zdrady. przeczytaj recenzję

Jądrowa herbatka — „Jądrowa herbatka” jest klasycznym dramatem, nie ma w niej nic z thrillera, bo też nawet przez moment nie trzyma w napięciu. przeczytaj recenzję

Fruza — Na plan pierwszy wybija się powojenna stalinowska rzeczywistość, przedstawiona w nieco groteskowej formie. przeczytaj recenzję

Obelisk — Akcja rozgrywa się na okupowanej przez Niemców Białorusi. Mamy do czynienia ze zdrajcami i bohaterami, którzy oddają swoje życie dla innych. przeczytaj recenzję

Świadkowie Putina — Wszyscy dobrowolnie zrobiliśmy z siebie zakładników człowieka, który zaprowadził nas w świetlaną przyszłość przypominającą mroczną przeszłość”. przeczytaj recenzję

Dolgie vyorsty voyny — To nie tylko film opowiadający o heroiczności żołnierzy, którzy otrzymują do wypełnienia misję samobójczą, to także opowieść o ludzkich charakterach przejawiających się w sytuacji ekstremalnej. przeczytaj recenzję

Cudza modlitwa — Hołd Saidzie Arifowej, która podczas drugiej wojny światowej miała uratować od śmierci kilkadziesiąt dzieci żydowskich z Bachczysaraju i okolic. przeczytaj recenzję

Stado wilków — Bezpretensjonalni bohaterowie, którzy prowadzą swoją walkę z hitlerowcami nie po to, aby triumfował na świecie ustrój komunistyczny, ale dla siebie – by mogli żyć w spokojnym kraju. przeczytaj recenzję