Bliżej ekranu

Akademia pana Kleksa — Jest w tym może i za wiele ekonomicznej kalkulacji, ale równocześnie sporo wyobraźni i wdzięku. przeczytaj recenzję

John Wick 4 — Jak wychodziłem z seansu, to podsłuchałem, jak któryś z widzów mówi, że film mu się podobał, bo to taki odmóżdżacz... Mógłbym o „Johnie Wicku” powiedzieć wiele, ale na pewno nie, że jest odmóżdżaczem. przeczytaj recenzję

Wieloryb — Być może nie udałoby się to twórcom, gdyby nie fenomenalny Brendan Fraser. Aktor wraca w glorii chwały, oddając roli całe serce, ale, jak się zdaje, wkładając w nią również własne doświadczenia. przeczytaj recenzję

Pewnego razu na krajowej jedynce — Sporo przemocy, krwi, przegiętych bohaterów, cwanych dialogów i istny kołowrotek zwrotów akcji. przeczytaj recenzję

Blondynka — Operuje samymi metaforami, które ostatecznie niczego nie mówią ani o Monroe, ani o Hollywoodzie, ani o mężczyznach. Bo wszystko jest tu za mocne, więc całkowicie nieprzekonujące. przeczytaj recenzję

Broad Peak — Okazuje się więc, że kolejny raz sprawdziła się stara prawda, że im dłuższa produkcja, tym mizerniejszy efekt. przeczytaj recenzję

Pamfir — „Pamfir” opowiada o życiu pomiędzy – Ukrainą a zagranicą, przeszłością i teraźniejszością, obecnością a wyjazdem. W tej przestrzeni toczy się życie jakby zastygłe, nieruchome, a przez to beznadziejne. przeczytaj recenzję

Słoń — Polscy twórcy nadrabiają lata zapóźnienia w tworzeniu kina LGBT. „Słoń” jest filmem szczerym, płynącym z głębi serca twórcy. Nie ma co do tego wątpliwości. przeczytaj recenzję

Podejrzana — W jaki sposób ożywić zesztywniały gatunek? Na przykład zamieniając go w inny. Tak właśnie uczynił Park Chan-wook, który nakręcił rasowy melodramat, ale dla niepoznaki przebrał go za kryminał. przeczytaj recenzję

Prześwietlenie — Rumuńska prowincja, brak pracy i perspektyw. Są za to imigranci zarobkowi ze Sri Lanki, którzy nagle dają lokalnej społeczności nowy sens życia – pragnienie, by wyrzucić obcych z ich ziemi. przeczytaj recenzję