PPE

Strażnicy Galaktyki: Coraz bliżej święta — To prosta, niezobowiązująca, czasami może wręcz trochę zbyt infantylna rozrywka, ale taki właśnie miał to być film. Na poprawę nastroju albo po prostu wesoły, wieczorny seans – będzie jak znalazł. przeczytaj recenzję

Do ostatniej kości — Intrygujące połączenie horroru i melodramatu, dobrze zagrane i pięknie nakręcone. To raczej powolny film, dla niektórych zapewne nudny, ale fanom osobistych historii i gore zdecydowanie polecam. przeczytaj recenzję

Święta inaczej — Od czasu do czasu mówię, że film jest bardzo zły, ale nie aż tak żeby można było się z niego pośmiać. No więc nie tym razem! I uśmiałem się na nim do łez... Tylko nie tam, gdzie zaplanowali to twórcy. przeczytaj recenzję

Andor: Sezon 1 — Bez dwóch zdań najlepsze live action „Gwiezdne wojny” od lat, może nawet i w ogóle najlepsze, choć bez nawet jednego rycerza Jedi. przeczytaj recenzję

Dziwny świat — "Dziwny świat" sprawia wrażenie filmu, który powstał tylko dlatego, że ktoś miał fajny pomysł na ten tytułowy świat. przeczytaj recenzję

Wednesday: Sezon 1 — Nie podąża krok w krok za dziedzictwem Rodziny Addamsów, ale zgrabnie wprowadza młodych widzów w ten specyficzny świat. Tim Burton wywiązał się z zadania. przeczytaj recenzję

Tajemnice FIFA — Standardowa produkcja, opowiadająca o budzącej na całym świecie kontrowersje działalności organizacji sportowej, która zapewne nie zaskoczy nikogo, kto śledził omawiane w niej wydarzenia na bieżąco. przeczytaj recenzję

Kraina Snów — Klasykiem się nie stanie, ale jako rodzinny seans sprawdzi się nie najgorzej. Momoa dwoi się i troi, żeby widzowie dobrze się bawili i nie zauważali kulawego CGI i niedopieczonej fabuły. przeczytaj recenzję

Nieznajomy — Doskonale wykorzystuje talent aktorski Edgertona i Harrisa, opowiadając bardzo intrygującą historię śledztwa, lecz rozwleczony scenariusz i zwyczajnie marny montaż nie pozwalają jej w pełni wybrzmieć. przeczytaj recenzję

Menu — Precyzyjnie zaplanowana i odegrana czarna komedia bawiąca się z oczekiwaniami widza. Metafora w metaforze, absolutnie godna uwagi. Szczersze polecam, nawet jeśli zabawa formą nie zawsze mi podeszła. przeczytaj recenzję