PPE

Song Sung Blue — Niepozbawiony wad, ale jednak krzepiący obraz na faktach. Mogący się pochwalić nietypowym podejściem do klasycznego filmowego motywu, kapitalnym duetem Hudson-Jackman, a także świetnymi sekwencjami muzycznymi. przeczytaj recenzję

Siły specjalne: Sezon 1 — To świetnie zrealizowane, surowe kino sensacyjne z Europy, obok którego żaden fan gatunku nie powinien przejść obojętnie. przeczytaj recenzję

Stuart nie ratuje wszechświata: Sezon 1 — Chuck Lorre i Bill Prady wzięli pudełko niepasujących do siebie klocków i jakimś cudem złożyli z nich serial, który po prostu działa. Wbrew wszelkiej logice. Nie jest to wybitna telewizja, większość gagów nie sprawi, że spadniesz z krzesła ze śmiechu, ale to po prostu solidna, telewizyjna komedia. przeczytaj recenzję

Obsesja: Sezon 1 — Opowiada o przemocy wobec kobiet, ale robi to z delikatnością gigantycznego, głośnego tira. Główne bohaterki robią, co mogą, lecz same całego serialu nie utrzymają. przeczytaj recenzję

Młody Waszyngton — Film nieustępliwie wręcz poprawny, ale nie wyróżniający się absolutnie niczym. Można obejrzeć, ale raczej wyłącznie przy okazji albo jeśli jest się wielkim fanem historii. przeczytaj recenzję

Pełna przyjemność gwarantowana: Sezon 1 — Był potencjał na coś naprawdę mocnego, lecz ostatecznie scenarzystom nie udało się spiąć wszystkich pomysłów w jedną, satysfakcjonującą całość. Może następnym razem. przeczytaj recenzję

Zaproszona: Sezon 1 — "Zaproszoną" ("The Guest") można określić mianem serialu „uzależniającego”, porównując go do najlepszych thrillerów platform streamingowych, ale z tym charakterystycznym brytyjskim wyczuciem klimatu i psychologii. przeczytaj recenzję

Odyseja — Trzynasty, pełnometrażowy film Christophera Nolana, ale w tym przypadku nie możemy mówić o pechu. To bezapelacyjnie jeden z najlepszych filmów tego roku. Triumf kinematografii. przeczytaj recenzję

Troja — “Troja” została przyjęta surowiej niż na to zasługuje. Nie jest produkcją pozbawioną wad, ale przez większość swojego długiego metrażu trzyma uwagę widza. Żal, że scenariusz okazał się tak niedopracowany. przeczytaj recenzję

Sisäilmaa — W czasach, gdy większość seriali stawia na prostą rozrywkę, Welfare Warriors wymagają od widza uwagi, ale produkcja odwdzięcza się historią, która nie daje o sobie zapomnieć. przeczytaj recenzję