Rozpadające się hacjendy niosą za sobą silny przekaz sentymentalny, nie są tylko starymi murami, ale puzderkami pełnymi wspomnień, ludzkich dramatów i radości.
przeczytaj recenzję
Mam wrażenie, że w kategoriach kina rozrywkowego produkcja ta zdecydowanie się sprawdza i jestem przekonany, że wielu widzów zakocha się w tym filmie.
przeczytaj recenzję
Jeśli nie jesteście psychopatami (choćby we własnym mniemaniu, niczym autor niniejszej recenzji), trudno będzie wam wygrzebać z tego filmu pozytywy.
przeczytaj recenzję
Oprócz warstwy dosłownej, można odczytać ten obraz na płaszczyźnie metaforycznej. Zaściankowe miasteczko w sąsiedztwie Calais staje się pastiszem współczesnego świata.
przeczytaj recenzję
„Czerwony Żółw” promowany jest jako animacja dla dorosłych, co według mnie nie do końca oddaje jego charakter. Próżno szukać w nim scen przemocy czy nagości, nieodpowiednich dla młodszych widzów.
przeczytaj recenzję
Widz razem z protagonistą musi złożyć puzzle rozrzucone pomiędzy jego przeszłością i teraźniejszością. Nie jest to pusta zabawa, jakich wiele we współczesnym kinie, ale forma psychoterapii.
przeczytaj recenzję
Powrót „House of Cards” okazuje się krwawy i wciągający, ale niestety nowi scenarzyści nie znają umiaru. Underwoodowie w ich interpretacji stają się wyzbytymi ludzkich cech potworami.
przeczytaj recenzję
Najważniejszym tematem całego filmu jest dojrzewanie bohaterów, szukanie własnego miejsca w świecie i odkrywanie własnej seksualności.
przeczytaj recenzję