Pełna Sala

„Mario” nie epatuje wielkimi nazwiskami, nie miał też zbyt dużego budżetu, ale tak jak w piłce nie zawsze decydują pieniądze, a zapał, talent i ciężka praca. przeczytaj recenzję

Mierzenie się z teraźniejszością i refleksje nad przyszłością mieszają się tutaj z błyskotliwym humorem, stawiając film Kozakiewicza w pozycji jednego z najlepszych polskich dokumentów ostatnich lat. przeczytaj recenzję

Sposób, w jaki Gouëlou portretuje bądź co bądź trudny obszar, jest zaskakująco lekki. przeczytaj recenzję

Reżyserka tożsamość seksualną portretuje na równi z etniczną, mieszając je bezustannie i umacniając sobą nawzajem. przeczytaj recenzję

Mimo wielu zastrzeżeń podejrzewam, że miłośników azjatyckiego kina kopanego nie muszę namawiać do seansu. przeczytaj recenzję

Debiut Amerykanki stanowi propozycję z wyższej półki, wobec której nie można przejść obojętnie, chociażby ze względu na zdjęcia i eteryczną, nieoczywistą Monroe. przeczytaj recenzję

Kuriozalna fabuła zostaje przedstawiona tak przyziemnie, by przypadkowy widz odebrał ją jako materiał dokumentalny, co wymaga stosowania komicznych zabiegów deus ex machina. przeczytaj recenzję

Przeciągnięte, niemalże stockowe ujęcia, mające rezonować w ramach poetyckości dzieła, czy toporność i pewien nieuchwytny dyskomfort niektórych reżyserskich zabiegów, jest w "Słoniu" obecna. przeczytaj recenzję

Nikt inny nie zna cię lepiej niż ty sam… no, chyba, że twoje dziecko – wydaje się tłumaczyć widzom Emanuele Crialese, który w "L’imensicie" skupia się na matczynej miłości i dziecięcej ucieczce w świat wyobraźni. przeczytaj recenzję

Film Alejandra Gonzáleza Inárritu to pętla niekończących się wydarzeń i zarazem autorefleksyjna podróż po dotychczasowej twórczości reżysera oraz jego największych filmowych inspiracjach. przeczytaj recenzję