Dość ciekawy serial. Dobre role i aktorstwo Joanny Kulig czy Michaliny Olszańskiej. Parę zgrzytów fabularno-logicznych można wyłapać, ale i tak ogląda się dobrze.
Bardzo ciekawa artystka. Pamiętam ją jeszcze z „Szansy na sukces”, gdzie jako młodziutka osóbka uroczo zaśpiewała piosenkę Grzegorza Turnaua. Już wtedy przykuwała uwagę. Sądziłam jednak, że bardziej pójdzie w stronę muzyki z repertuarem w stylu np. Anny German. A tu niespodzianka. Została aktorką i to bardzo dobrą. :-)
Bardzo porządnie zrealizowany film. Oryginalny jak na tamte czasy pomysł, jeszcze nieograny. Świetna rola Jurija Jakowlewa!
Jeden z tych filmów, o których jest wiele hałasu, a jak przychodzi co do czego, to okazuje się, że nie ma tam nic ciekawego.
Kolejny film zaliczany do tak zwanej klasyki Disneya. Bardzo zabawna kreskówka, nieco surrealistyczna. Bawi nawet dorosłych. A może nawet dorosłych bardziej, bo dzieci odbierają na ogół filmy bardzo dosłownie.
Każdy, kto chce na poważnie zajmować się filmem (czy to jako filmowiec, czy to jako krytyk), koniecznie powinien obejrzeć ten film. Wszystko tutaj gra. A jeśli komuś się nie podoba, to po prostu nie jest to film dla niego, ot, co…
Jako dokument – wartość żadna, ale można się pośmiać. Z Giorgio najbardziej – obłęd to on ma w oczach. Czasem trafi się nawet jakaś prawdziwa ciekawostka, ale wszystko trzeba weryfikować na własną rękę, a nie opierać się na pseudowiedzy grupki dziwnych ludzi. ;-)
Całkiem dobrze się to ogląda. Tematyka nie taka lekka, ale forma przystępna. Fajna animacja, zgrabny humor.
Warto obejrzeć dla popisów aktorskich Fernandela w pięciu różnych rolach. Fabuła trochę zwariowana. :-)
Niestety, nie wzbudził we mnie żadnych emocji, ani pozytywnych, ani negatywnych. A obojętność chyba jest najgorsza?
Proszę czekać…