Aktywność

No, oczywiście, tam Hermionkę przyciemniło, bo jakżeby inaczej?

Inkluzywność znów ich zalatwiła. Zresztą średnie książki, przeciągnięty cykl to i słaby serial wyszedł.

Zgadzam się całkowicie co do tej atmosfery oraz gry De Niro jako psychola. Nie zgodzę się z oceną gry Juliette Lewis, moim zdaniem zagrała właśnie tak jak powinna, głupkowatą nastolatkę, która szybko staje się celem psychola.

Mam nieodparte wrażenie, że jest z niego dużo lepszy scenarzysta niż reżyser. Przynajmniej tak to wygląda z perspektywy tego co oglądałem. Scenariusze do Polowania i Na rauszu są znakomite.

Nawet nie wiedziałem, że taki film powstaje. Dowiedziałem się dopiero przeglądając ekranizacje Kinga. Koniecznie muszę obejrzeć. Wielki marsz to jedna z najlepszych powieści Kinga.

Film oznaczony jako komediodramat, bardziej pasowało by mu określenie jako dramat obyczajowy. 10-letni William stracił ojca w wypadku, matka znalazła się w szpitalu psychiatrycznym, a wujek Nils opiekujący się chłopcem okazał się być pijakiem, hazardzistą i paserem. W naszej, polskiej rzeczywistości natychmiast odebrano by mu dziecko i umieszczono w bidulu. W filmie jednak to mały William przejmuje kontrolę nad wujkiem i radzi sobie z tym znakomicie. Jeden z lepszych obrazków obyczajowych ostatnich lat, a młody piegus Alexander Magnússon był w roli Williama znakomity 9/10.

Moim zdaniem jest to najlepsza wersja "Księgi dżungli" ze wszystkich jakie do tej pory obejrzałem. Wspaniały, dziki chłopiec żyjący wśród zwierząt w głębi dżungli. Długowłosy (do fryzjera przecież nigdy nie chodził), śniadolicy, hinduski młody aktor (Rohan Chand), idealnie pasuje do mojego wyobrażenia co do wyglądu i zachowania Mowgli’ego. Jedyne zastrzeżenia to nienajlepsza grafika zwierząt występujących w filmie. 8/10

Trochę niedoceniony film A. Wajdy, a wart jest większej uwagi. Doskonale uchwycony nastrój zagubionej w leśnej głuszy leśniczówki, nastrój ciężki nacechowany beznadzieją, dramatem leśniczego (Olbrychski), i na tym tle tryskającego energią, ale będącego na łożu śmierci brata z powodu gruźlicy (Łukaszewicz). Konflikt tych dwóch różnych osobowości musiał się źle skończyć. Obraz bardzo kameralny, ale szczerze polecam.

Znakomita polska komedia sytuacyjna, mimo upływu lat od premiery nadal śmieszy i cieszy i w niczym nie przeszkadza że niektóre sceny kręcone były w studiu, ale takie to były wtedy realia. Wspaniała obsada, kultowe role nieżyjących już obecnie aktorów (Kwiatkowska-Lass, Mikulski, Benoit, Kłosowski, Kobuszewski i wielu innych). Pouczająca, poglądowa lekcja dla naszych współczesnych realizatorów filmowych jak należy kręcić filmy.

Nudny a nie straszny, bohaterowie nie interesujący, najgorsza główna która wygląda jak naćpana… Jedyny plus filmu to parę scen krwawych.