Młody idealista Chris Taylor rzuca studia i zgłasza się na ochotnika do Wietnamu. Na miejscu jest świadkiem nie tylko okrucieństwa wojny, ale i konfliktu pomiędzy dwoma sierżantami - Eliasem i Barnesem.
W scenie „meliny” użyto lampek choinkowych w wersji, która nie była dostępna w czasie, w którym rozgrywa się akcja.
Koszulka Barnesa w finale zmienia wygląd między ujęciami.
Niedopracowanie scenariusza
W scenie ataku na bunkier jeden z oficerów reaguje zbyt spokojnie na wtargnięcie zamachowca, co podważa realizm sytuacji.
Elias jest wielokrotnie nazywany „Sierżant Elias”, podczas gdy zgodnie z wojskową etykietą powinno używać się nazwiska zamiast imienia.
Postać ostrzegana jest przed piciem wody z rzeki z powodu ryzyka malarii, jednak choroba ta przenoszona jest wyłącznie przez ukąszenia komarów.
Podczas sceny przeszukiwania bunkra Sandy i Sal znajdują skrzynkę z mapami, jednak widoczna mapa przedstawia Wyspy Brytyjskie oraz część Europy Zachodniej. W realiach wojny w Wietnamie lokalna jednostka Viet Congu nie miałaby żadnego praktycznego zastosowania dla takiego materiału.
Kapitan Harris nosi element oporządzenia wprowadzony dopiero w latach 70.
Kalendarz widoczny w portfelu jednego z żołnierzy nie odpowiada rokowi 1967 i najprawdopodobniej pochodzi z okresu produkcji filmu.
Używany przez nich model karabinka Colt 653 wszedł do użycia dopiero w 1973 roku.
Barnes i Elias posługują się nożami marki Cold Steel, które zaczęto produkować dopiero w latach 80.
Karabiny M16A1 używane przez żołnierzy pojawiły się dopiero w 1969 roku.
Żołnierze piją piwo z puszek wprowadzonych dopiero w latach 70. i 80., co nie odpowiada realiom 1967 roku.
Bunny słucha utworu „Okie from Muskogee” Merle’a Haggarda, który ukazał się dopiero w 1969 roku.
Na śmigłowcu UH-1 Huey widoczny jest znak Sił Powietrznych Filipin, które nie brały udziału w wojnie w Wietnamie.
W scenie gry w karty jeden z żołnierzy przegląda magazyn „Playboy” z marca 1971 roku, mimo że akcja filmu toczy się w 1967 roku.
Kapitan Harris nosi widoczną perukę.
Dźwięk deszczu w jednej ze scen brzmi nienaturalnie, jakby nagrany w studiu.
Niektórzy aktorzy są wyraźnie zbyt starzy, by realistycznie odgrywać młodych żołnierzy frontowych.
Bagnety używane przez żołnierzy podczas przeszukania wioski są wykonane z gumy.
Amunicja w taśmach karabinu M60 jest atrapą – naboje nie mają pocisków, a ich końcówki są zaciśnięte.
Elias, ze względu na swój wzrost, nie pasowałby do roli tzw. „tunnel rat”, czyli żołnierza przeczesującego wąskie tunele.
Samolot zrzucający napalm w finale jest wyraźnie makietą lub projekcją, a nie rzeczywistym ujęciem.
W scenie ataku Viet Congu część żołnierzy amerykańskich nie reaguje na zagrożenie – nie oddają strzałów, a jeden z nich zachowuje się swobodnie, jakby nie był świadomy nagrania.
Na początku filmu żołnierze wyruszają na patrol bez kamizelek ochronnych, co w realiach wojny w Wietnamie byłoby skrajnie nieprawdopodobne.
W scenie nocnej patrolu Taylor zakrywa twarz ręcznikiem, co jest nielogiczne, ponieważ jego oczy były już przystosowane do ciemności.
W napisach początkowych błędnie zapisano nazwę „US Marine Corps” jako „Corp.”, co zmienia znaczenie słowa.
Elias błędnie datuje bitwę pod Ia Drang na rok 1966, podczas gdy faktycznie miała miejsce w listopadzie 1965 roku.
W scenie przylotu do Wietnamu żołnierze wyskakują z samolotu C-130 bez użycia rampy, która w rzeczywistości powinna być obecna.
Żołnierze Viet Congu i armii północnowietnamskiej są przedstawieni w stalowych hełmach radzieckich, które w praktyce nie były używane w walce frontowej przez piechotę.
Taylor przybywa do Wietnamu już z oznaczeniami konkretnej dywizji, choć w rzeczywistości nowi żołnierze byli przydzielani do jednostek dopiero na miejscu.
Podczas ataku na obóz pokazano żołnierzy jako zamachowców samobójczych, choć w rzeczywistości tzw. „saperzy” Viet Congu i armii północnowietnamskiej byli wyspecjalizowanymi żołnierzami do działań infiltracyjnych i nie byli wykorzystywani w ten sposób.
King, przygotowując się do powrotu na tyły, zabiera ze sobą pasy amunicji do karabinu M60, co jest nielogiczne – amunicja powinna pozostać na froncie do dalszego wykorzystania. Dodatkowo niesie wodoodporny worek w sposób nierealistyczny, zamiast przechowywać go w plecaku.
W narracji końcowej Chris przywołuje słowa Rhaha o „opanowaniu duszy”, choć taka kwestia nie pojawia się w finalnej wersji filmu – występowała jedynie w usuniętej scenie.
Możliwe spoilery
Po zrzucie napalmu w finałowej bitwie, w kolejnym dniu – w ujęciu z helikoptera podczas ewakuacji Taylora – widać krater, w którym ciała leżą w nienaturalnie uporządkowany sposób. W rzeczywistości eksplozja o takiej sile rozrzuciłaby wszystko w promieniu kilkudziesięciu metrów, a znajdujące się najbliżej obiekty zostałyby całkowicie zniszczone.
Możliwe spoilery
Przetrwanie Barnesa i Taylora po zrzucie bomb i napalmu z bardzo małej wysokości jest skrajnie nieprawdopodobne. W rzeczywistości eksplozja w tak bliskiej odległości („danger close”) doprowadziłaby do ich natychmiastowej śmierci, a nie jedynie lekkich obrażeń widocznych w filmie.
Niespójności w fabule
W scenie czyszczenia latryn dane dotyczące czasu służby Kinga i Crawforda są niespójne – z podanych liczb wynika, że daty ich powrotu powinny wyglądać inaczej.
Choć bohaterowie filmu należą do armii USA, na plakacie ich nieśmiertelniki oznaczone są skrótem USMC, odnoszącym się do piechoty morskiej.
Na początku filmu akcja umieszczona jest we wrześniu 1967 roku, jednak późniejsze dialogi dotyczące czasu służby żołnierzy nie są ze sobą spójne. Z wyliczeń wynika, że wydarzenia powinny rozgrywać się pod koniec października, podczas gdy kolejne sceny – w tym akcja w wiosce i bunkrze – mają miejsce już w Nowy Rok 1968.
Dodatkowo postać Kinga wciąż oczekuje na zakończenie służby, mimo że według wcześniejszych informacji jego pobyt w Wietnamie powinien był już dawno dobiec końca.
Podczas sceny z użyciem strzelby przez Eliasa mechanizm broni zmienia położenie między ujęciami, co wskazuje na błąd montażowy.
Po eksplozji pułapki w bunkrze jednemu z żołnierzy zostają urwane ręce, jednak chwilę później widać jego dłonie wystające spod koszulki.
Podczas sceny, w której Chris strzela pod nogi mieszkańców wioski, z karabinu nie wylatują łuski po oddanych strzałach.
Brak ciągłości
W scenie, w której żołnierze analizują znaleziska Viet Congu w bunkrze, jeden z nich trzyma częściowo wypalone cygaro, które w następnym ujęciu nagle staje się długie i nienaruszone.
W scenie ewakuacji King raz ma okulary, a chwilę później ich nie ma.
Układ pasów amunicyjnych Kinga zmienia się pomiędzy ujęciami.
Długość cygara żołnierza w bunkrze zmienia się między ujęciami.
W scenie pościgu Eliasa za Viet Congiem znika jego charakterystyczna bransoleta.
Rana zadana przez Francisa zmienia stronę nogi między sceną a ewakuacją.
W scenie pożegnania Kinga i Chrisa pasy amunicji zmieniają ułożenie między ujęciami.
Po finale obrażenia Chrisa (oparzenia i zabrudzenia) znikają w scenie ewakuacji.
Po pierwszej strzelaninie znak „M” z krwi na czole Gardnera znika.
Podczas konfrontacji z Taylorem włosy Barnesa zmieniają się – od suchych do mokrych i ponownie częściowo suchych.
W ostatniej bitwie ciało, za którym ukrywa się O’Neill, ma zamknięte oczy, które w kolejnym ujęciu są otwarte.
Następnego dnia po zranieniu Taylora przez Barnesa ślad po ranie znika.
Bunny otwiera puszkę piwa otwieraczem, lecz chwilę później wygląda ona jak puszka z otwarciem typu „pop-top”.
Podczas przeszukania wioski zarost Taylora zmienia się nienaturalnie szybko między ujęciami.
Po opuszczeniu płonącej wioski Barnes ma podbite lewe oko, natomiast w kolejnej scenie w bazie – prawe.
Po trafieniu Morehouse’a przez własną artylerię jego ciało zostaje rozszarpane, jednak podczas ewakuacji widać je niemal nienaruszone.
Podczas eksploracji tuneli przez Eliasa, w jednym ujęciu przechodzi on przez wodę, lecz w kolejnych jego ubranie jest całkowicie suche.
W scenie przy bunkrze Washington ma w hełmie paczkę papierosów Marlboro, jednak po zajęciu pozycji zmienia się ona na Kools.
Możliwe spoilery
Po pojawieniu się czołgu pozycja ciała Barnesa zmienia się między ujęciami.
Możliwe spoilery
W ujęciu z helikoptera Elias podnosi ręce podczas ostrzału, lecz w zbliżeniu najpierw ma je opuszczone, a dopiero potem ponownie unosi.
Możliwe spoilery
W scenie, gdy Bunny zabija mieszkańca wioski kolbą strzelby, długość papierosa sierżanta O’Neilla zmienia się między ujęciami.
Możliwe spoilery
Podczas ostatniej walki Bunny trzyma strzelbę, jednak w kolejnym ujęciu przed śmiercią ma już karabin M16.
Możliwe spoilery
W finale, gdy Chris znajduje rannego Barnesa, jego koszula zmienia stan – z mokrej od potu i krwi na suchą i rozdartą, a na dłoni pojawia się zaschnięta krew, wcześniej niewidoczna.
Elementy ferelne
Mikrofon można również dostrzec nad głową Kinga w momencie, gdy zapala papierosa.
W scenie czyszczenia latryn w prawym górnym rogu kadru widoczny jest mikrofon typu boom.
W scenie postrzelenia Barnesa pod jego koszulką widoczny jest ładunek efektów specjalnych imitujący ranę postrzałową.
W scenie w wiosce, mimo że żołnierze powinni zabezpieczać teren, w tle widać osobę poruszającą się swobodnie, jakby nie była częścią akcji.
W scenie pościgu za Eliasem widoczny jest mechanizm efektów specjalnych – aktor uruchamia ładunki imitujące trafienia, a w jednym z ujęć można dostrzec przewód.
Podczas sceny początkowej, gdy żołnierze maszerują przez dżunglę, Big Harold spada ze zbocza, a w dolnym rogu kadru widać rękę operatora kamery próbującego go zatrzymać.