Paterson 2016

Jest to opowieść o kierowcy autobusu a zarazem poecie, która dzieje się współcześnie w mieście Paterson w stanie New Jersey.

Reżyseria
Scenariusz
Aktorzy
, ,

Zwiastuny Zobacz wszystkie 4 zwiastuny

Zdjęcia Zobacz wszystkie 6 zdjęć

Obsada Zobacz pełną obsadę

Adam Driver
jako Paterson
Helen-Jean Arthur
jako Starsza kobieta
Owen Asztalos
jako Dzieciak
Kacey Cockett
jako Kobieta ubrana na czewono
Jared Gilman
jako Student
Chasten Harmon
jako Marie
Frank Harts
jako Luis

Fabuła

Tytułowy bohater (Adam Driver), kierowca miejskiego autobusu, prowadzi uporządkowane życie u boku kochającej żony. Rytm jego dni odmierzają kojący rytuały, spośród których najważniejsze okazuje się regularne pisanie wierszy inspirowanych twórczością Williama Carlosa Williamsa i Franka O’Hary. Codzienność mężczyzny wyznaczają także spotkania z całą galerią Jarmuschowskich ekscentryków – przeżywającym zawód miłosny kompanem od kufla czy wiecznie narzekającym kolegą z pracy, który zazdrości kumplowi optymizmu i pogody ducha. Jednak w pewnym momencie stoicki spokój Patersona ulega zakłóceniu. Bohater zostaje zmuszony do ponownego przemyślenia życiowej filozofii. opis dystrybutora

Gatunek
Komedia, Dramat

Szczegóły

Premiera
2016-12-30 (kino), 2016-05-16 (świat)
Dystrybutor
Gutek Film
Wytwórnia
Amazon Studios
Animal Kingdom
Inkjet Productions zobacz więcej
Kraj produkcji
USA, Francja, Niemcy
Czas trwania
113 minut

Wiadomości zobacz wszystkie 4 wiadomości

Recenzje

Paterson (Adam Driver), młody kierowca autobusu, człowiek, który pisze własną poezję zaprasza nas do swojego świata, swojej rutyny i codzienności. 8
  • 2017-02-02
  • napisana przez
  • zobacz wszystkie moje recenzje

Możliwe spoilery "Oczami poezji widział ludzi"

Każdy kto zna twórczość nietuzinkowego twórcy jakim jest Jim Jarmusch wie, jak niespiesznie płynie u niego narracja filmu, z jaką dbałością podchodzi do uwypuklenia pewnej symboliki, akcja w jego filmach toczy się dość wolno. Paterson nie wyróżnia się tutaj. Zostajemy zabrani znowu w podróż do życia niby przeciętnego człowieka, a jednak tak nadzwyczajnego pod różnymi względami. Kim jest tytułowy Paterson? To koleś, który jeździ autobusem, ma dziewczynę, spotyka się z kumplami w pubie i pisze wiersze w swoim tajemniczym zeszycie.

Przybliżonych nam zostaje kilka dni z jego życia, codzienność, rozterki, przemyślenia życiowe, problemy. Dzień tegoż młodzieńca prawie zawsze zaczyna się tak samo: od pocałunku z ukochaną, zjadania tych samych płatków, rozmowy z wiecznie narzekającym kolegą z pracy, patrzenia się na wodospad i dokańczanie wiersza, wyprowadzenia psa, pogawędek w pubie. Ciekawym jest tutaj zderzenie dwóch światów – świat Patersona: harmonia, spokój, ład, porządek, melancholia, refleksyjność i wrażliwość oraz świata jego dziewczyny: chaos, nieporządek, dzikość, skupienie się na sobie i egocentryzm. Patersona da się od razu polubić, małomówny gość, który wiecznie chodzi z głową w chmurach, pomocny i życzliwy, zdominowany przez swoją partnerkę. Ona zafiksowana tylko na sobie, swoich potrzebach, marzeniach, całymi dniami siedzi w domu, maluje dziwne wzory na ubraniach czy meblach, piecze ciastka i nie dokłada się do rachunków, aczkolwiek chce, aby Paterson dał jej dość sporą sumę pieniędzy na sprzęt muzyczny. U Patersona widać niegasnącą miłość, daje jej te pieniądze, chwali jej okropne jedzenie, gdy ta mówi, że śniły jej się ich dzieci i że to były bliźnięta, on zaczyna w drodze do pracy i w pracy dostrzegać właśnie bliźniaków i bliźniaczki, jak także pisze dla niej nowy miłosny wiersz. Główny bohater czuje nieskrępowaną wolność kiedy może tak sobie po prostu usiąść, podziwiać uroki natury i zacząć pisać o tym co go zaintrygowało. Jego praca została także nie tylko pokazana jako trywialne jeżdżenie w te i z powrotem, tylko jako spotkanie z drugim człowiekiem, z ciekawymi historiami różnych ludzi, które w jakiś sposób inspirują Patersona. Są także pokazane sceny, w których zwraca on uwagę na osoby, które też piszą poezję, miał spotkanie z młodą dziewczyną recytującą mu swój wiersz jak także z Azjatą, który również pisze i lubi tego samego autora wierszy co on. Postać Azjaty jest także ciekawym motywem symbolicznym; z tekstu Sobolewskiego: „Jim Jarmusch wybrał się kiedyś do miasteczka Kamakura pod Tokio, gdzie mieszkał autor „Tokijskiej opowieści”. Na stronie Ozu-san.com reżyser Mystery train opowiada, jak jechał podmiejską kolejką i w oknie wagonu rozpoznawał obrazy jak z filmów Yasujiro Ozu: te same słupy trakcyjne, druty, dachy domków, kominy, bielizna susząca się na rusztowaniu”. Japończyk w filmie też jest poetą i rozmawia z Patersonem o Williamie Carlosie Williamsie.

Ten film to jedna wielka pochwała codzienności, pochwała bycia sobą, pochwała optymizmu, pochwała pisania wierszy, pochwała dla osób z artystyczną wrażliwą duszą, która może się objawić w każdym, nawet w tak skromnej osobie jak tytułowy Paterson – kierowca autobusu. Film refleksyjny, kino ambitne, nad którym trzeba się zastanowić. Są też spore dawki błyskotliwego poczucia humoru, pies pary – przekomiczny. Uwielbiam jak ten reżyser zawsze dba o szczegóły w swoim scenariuszu, że rozmowy tak jakby o niczym (by się wydawało) okazują się rozmowami o wszystkim, o życiu, o tym co jest najważniejsze, o miłości, o przyjaźni. Lubię takie kino. Ciekawe kreacje filmowe (Adam Driver – rola życia) . Ogromny plus za pokazanie rozmów w autobusie i za nowatorskie spojrzenia na miasto. Ten film jest o powtarzalności, powtarzalności zdarzeń, ludzi etc., fragment wywiadu z reżyserem: ”Fascynuje mnie wszelka powtarzalność, bo dzięki niej można dostrzec drobne zmiany. W naturze, we wzorach chmur na niebie, fraktalach. W nici DNA i molekułach. Kiedy byłem dzieckiem, siadałem w patio naszego podmiejskiego domu w Akron w Ohio i obserwowałem mrówki z ich żelazną organizacją, ptaki, liście na drzewach. Kocham wciąż powracające wersy w poezji, strukturę kompozycji Bacha, multiplikowane obrazy na płótnach Andy’ego Warhola. Dlatego chciałem zrobić film, w którym każdy dzień bohatera jest powtórzeniem poprzedniego – z jednym odmiennym elementem.”

Film napawa niesamowitą chęcią sięgnięcia po poezję, jak również samemu otwarciu się na nią i rozpoczęciu pisania. Kino godne polecenia.

1 z 1 osoba uznało tę recenzję za pomocną.
Czy ta recenzja była pomocna? Tak Nie

Czy wiesz, że?

Ciekawostka

Wiersze w filmie pochodzą od Rona Padgetta, jednego z ulubionych poetów współczesnych Jima Jarmuscha, który zgodził się pisać wiersze do filmu i pozwolił Jarmuschowi wykorzystać niektóre z jego wcześniej istniejących wierszy. zobacz więcej

Komentarze 2

Avatar square 200x200

i_darek1x 2017-02-19 2

Beznadziejny reżyser i główny bohater ! Ten film to łagodnie mówiąc gniot ! Chyba więcej się dzieje jak kot robi kupę ? Po niemiecku określenie tego filmu to "Scheiße"! Jedynie Golshifteh Farahani jest ładniutka ! ;) Szkoda czasu na to …

bizarre 2017-01-14 5

Nie jestem i raczej nie będę fanem Jarmusha, trochę męczy mnie i nuży ta nieobecność fabuły. Wg mnie jest tu w pewnym sensie nadmiernym artyzm, gdzie banały są sprzedawane pod płaszczem oświecania, sformułowane w slogany o poezji codzienności. Potrafię to trochę zrozumieć i nawet docenić, bo mimo, tego, że "nic się nie dzieje" Patersona ogląda się naprawdę przyjemnie. Dodatkowo cały film trzyma postać i gra Adama Drivera, który idealnie sprawdził się jako wyciszony i skryty protagonista. (MOŻLIWY SPOJLER – trochę nowego światła na cały film jak i na postać Patersona rzuca hipoteza, mówiąca, że jest on weteranem wojennym – dawałoby to trochę bardziej tajemniczy obraz całości, ale fajnie, że mimo tego, przesłanie i wydźwięk pozostaje optymistyczne – KONIEC SPOJLERA). Wycofaną postać Drivera świetnie uzupełnia Goldshifteh Farahani, której od dziś jestem wielkim fanem.
Choć po seansie jestem bardzo zadowolony z tego co widziałem, a Paterson jest świetnym bohaterem, to jakoś nie potrafię bardziej polubić całości.

5+/6-

Współtworzą