Nazywam się Cukinia 2016

Ma vie de Courgette

Cukinia nie jest nieśmiały. Jest małym, dzielnym chłopcem. Od kiedy stracił mamę, jest pewien, że jest sam na świecie. Ale tak było, zanim zaprzyjaźnił się w domu dziecka z Simonem, Ahmedem, Jujube, Alice i Béatrice. Każdy z nich przeżył jakąś bolesną historię. Wśród nich jest także Camille… Kiedy masz 10 lat, tak wiele jest… zobacz więcej

Reżyseria
Aktorzy
, ,

Zwiastuny Zobacz wszystkie 1 zwiastun

Zdjęcia Zobacz wszystkie 10 zdjęć

Obsada Zobacz pełną obsadę

Gaspard Schlatter
jako Cukinia
Sixtine Murat
jako Camille
Paulin Jaccoud
jako Simon
Michel Vuillermoz
jako Raymond
Raul Ribera
jako Ahmed
Estelle Hennard
jako Alice
Elliot Sanchez
jako Jujube
Lou Wick
jako Béatrice
Brigitte Rosset
jako Ciocia Ida
Natacha Koutchoumov
jako Matka Cukinii
Monica Budde
jako Pani Papineau
Adrien Barazzone
jako Pan Paul

Fabuła

Cukinia nie jest nieśmiały. Jest małym, dzielnym chłopcem. Od kiedy stracił mamę, jest pewien, że jest sam na świecie. Ale tak było, zanim zaprzyjaźnił się w domu dziecka z Simonem, Ahmedem, Jujube, Alice i Béatrice. Każdy z nich przeżył jakąś bolesną historię. Wśród nich jest także Camille… Kiedy masz 10 lat, tak wiele jest jeszcze do odkrycia. Możesz dowiedzieć się, jak to jest mieć paczkę przyjaciół, zakochać się, a może nawet być szczęśliwym. opis dystrybutora

Gatunek
Animowany, Familijny
Słowa kluczowe
na podstawie powieści, taniec, śnieg, pocałunek zobacz więcej

Zobacz także

Szczegóły

Premiera
2017-06-02 (kino), 2016-05-15 (świat)
Dystrybutor
Vivarto
Wytwórnia
Rita Productions
Blue Spirit Animation
Gébéka Films zobacz więcej
Kraj produkcji
Szwajcaria, Francja
Inne tytuły
My Life as a Courgette (tytuł międzynarodowy)
My Life as a Zucchini (USA)
Czas trwania
66 minut
Budżet
6 500 000 EUR

Wiadomości zobacz wszystkie 1 wiadomość

Recenzje

Animacja może dotykać prawdy bardziej, niż dokument czy hiperrealizm, a dowodem jest na to ten film. Na dodatek to piękne estetycznie historia gdzie kamera patrzy okiem samotnika. 8

Naprawdę szwendają się jeszcze po tym świecie animacje, które udowadniają, że obraz wytworzony może być o wiele bardziej realistyczny, nasączony emocjami i refleksją od dokumentalistyki czy hiperrealizmu. Klejone, nie znaczy zmyślone i tak też jest w przypadku Nazywam się cukinia. To animacja bardzo tradycyjna, mówiąca rzeczy okrutne o świecie, ale potem chwytająca w ramiona i krzycząca głośno: razem to przetrwamy.

Naszym bohaterem jest młody chłopiec o imieniu Cukinia. Ojca nie ma, a mama praktykuje ignorowanie istnienia syna na poczet telenoweli w telewizji, kiedy Cukinia zaczepia się o kolejne puszki po piwie mamy. Pewnego dnia, w wyniku niefortunnych okoliczności nasz samotny chłopiec zostaje naprawdę sam – mam ginie w wypadku. W związku z tym trafia do sierocińca. Mamy tam przekrój najróżniejszych dziecięcych osobowości, a każda z nich ma swoją cechę charakterystyczną, którą zapamiętujemy natychmiast. Jedna dziewczynka za każdym razem, jak ktoś przyjeżdża pod budynek krzyczy: mama. Rudzielce udaje szefa bandy, chociaż szybko mu to przechodzi. Kolejny podopieczny mówi wszystko wprost, z dziecięcą szczerością, której możemy mu tylko pozazdrościć. Wielkie i samotne oczy Cukini, stają się jeszcze większe, ale pojawia się w nich błysk, kiedy do sierocińca trafia nowa osoba – Kamila. Cukinia zakochuje się w niej od razu. To dziarska i odważna dziewczynka, którą ciotka chce zabrać, by sama skorzystać finansowo na opiece dziecka.

Jeden z małych bohaterów mówi – Wszyscy jesteśmy niekochani. My się jednak zakochujemy w nich od razu, a oni ze sobą tworzą równie paczkę pełną dziwności i ekscentryzmów, ale zaprzeczającą pierwszemu zdaniu, z urokiem Małej Miss. Do tego reżyser ani razu nie infantylizuje naszych bohaterów, nie cacka się z nimi, a mały nie znaczy, nieważny. Niektóre kwestie przez nich wypowiedziane zmuszają do refleksji, inne powodują karuzelę śmiechu – to nie są tylko dzieciaki, to osobowości brane całkowicie na poważnie.

Jest jeszcze w tej historii policjant, który jest głęboko zapatrzony w Cukinie i samotny, więc w pewnym momencie postanawia go adoptować… Kamilę również. Niczym w Moonrise Kingdom, stróż prawa, którego dzieciaki oblewają wodą, czuje się równie niekochany, jak one. Wśród tego wszystkiego kwitnie niewinnie uczucie pomiędzy Cukinią, a Kamilą, gdzie nawet w jednej sekwencji kładą się na śniegu, jak bohaterowie Eternal Sunshine.

Obraz jest soczysty od wrażliwości doprawionej umiejętnie ironią, sarkazmem i dystansem. Reżyser wykorzystuje wszystko co najlepsze w animacji, tworzy tekst również obrazem (a nie gadaniem) i doskonale przerysowuje pewne cechy fizyczne oraz rzeczywistość – tak naprawdę wiele to o niej mówi. To filtr kamery samotnego odmieńca, a nie niewinna historyjka w bezie umorusana.

Czy ta recenzja była pomocna? Tak Nie

Czy wiesz, że?

Ciekawostka

Film został nakręcony w okresie od 1 lipca 2014 do 24 kwietnia 2015 roku. zobacz więcej

Powiązane filmy Zobacz wszystkie 1 powiązany

Komentarze 0

Avatar square 200x200

Współtworzą