Facet do wymiany 2017

Rock'n Roll

43-letni Guillaume Canet (Guillaume Canet) ma wszystko, aby być szczęśliwym. Jako aktor od 20 lat tworzy filmy. Mówią mu, że miał wszystko oprócz rocka, którego tak naprawdę nigdy nie było w jego życiu. Jego życie stało się ustabilizowane i jednostajne: żona Marion (Marion Cotillard), syn, dom, konie. Guillaume zrozumiał, że… zobacz więcej

Reżyseria
Scenariusz
,
Aktorzy
, ,

Zwiastuny Zobacz wszystkie 2 zwiastuny

Zdjęcia Zobacz wszystkie 17 zdjęć

Obsada Zobacz pełną obsadę

Guillaume Canet
jako Guillaume Canet
Marion Cotillard
jako Marion Cotillard
Philippe Lefebvre
jako Philippe Lefebvre
Gilles Lellouche
jako Gilles Lellouche
Camille Rowe
jako Camille Rowe
Kev Adams
jako Kev Adams
Ben Foster
jako Ben Foster
Maxim Nucci
jako Maxim Nucci
Yarol Poupaud
jako Yarol Poupaud
Yvan Attal
jako Yvan Attal
Johnny Hallyday
jako Johnny Hallyday
Alain Attal
jako Alain Attal

Fabuła

43-letni Guillaume Canet (Guillaume Canet) ma wszystko, aby być szczęśliwym. Jako aktor od 20 lat tworzy filmy. Mówią mu, że miał wszystko oprócz rocka, którego tak naprawdę nigdy nie było w jego życiu. Jego życie stało się ustabilizowane i jednostajne: żona Marion (Marion Cotillard), syn, dom, konie. Guillaume zrozumiał, że należy pilnie zmienić wszystko. Kristo

Gatunek
Komedia, Muzyczny

Szczegóły

Premiera
2017-06-30 (kino), 2017-02-02 (świat)
Dystrybutor
Kino Świat
Wytwórnia
Les Productions du Trésor
Pathé (koprodukcja)
Kraj produkcji
Francja
Czas trwania
123 minut

Wiadomości zobacz wszystkie 1 wiadomość

Recenzje

To film wagi piórkowej i trochę w czasie seansu żałujemy, że jednak gagi lepsze i gorsze zostawiają w tyle ciekawą refleksję o przemijaniu i starzeniu się jako tabu w pewnych zawodach. 5

Filmy, które poruszają dosyć poważne tematy w sposób zdystansowany, kpiarski, mogą zapowiadać się na wielki sukces albo wielką porażkę. Nieprostą rzeczą jest poszydzić z czegoś, w humorystyczny sposób rozpisać dramat, by nie zgubić ciężaru jaki niesie ze sobą podejmowany temat. Tak bardzo chciał to zrobić film Facet do wymiany, wyszło nierówno. Raz zgrabniej, raz mniej – ale częściej to drugie. Finalnie to z różnych obozów humor, którym opowiada się tutaj o przemijaniu i braku przyzwolenia oraz akceptacji na starzenie się ze strony społeczeństwa.

Nasz bohater jest aktorem – Guillaume, którego gra Guillaume Caneta. Jest żonaty z aktorką – Marion, którą gra Marion Cotillard. Środowisko aktorskie, bardzo autotematyczna historia, grają samych siebie. Każdy pojawiający się tutaj bohater nazywa się, tak jak poza ekranem. Taka bardziej dodatkowa atrakcja, niż niezbędnik to zwielokrotnienia wiarygodności oglądanej produkcji. Kulisy powstawania filmów, związek pary aktorów, gdzie jedno „niby” nie ściga się z drugim, ale to Canet stoi w cieniu żony. Nie jest tym z aktorów skandalistów, co piszą o nim na pierwszych stronach gazet, raczej wtedy jak dostaje nagrodę i to nie tyle co Marion. W pewnym momencie nie wystarcza mu życie szczęśliwego ojca, męża oraz aktora grającego na światowym poziomie. Biorąc udział w kolejnym filmie w roli ojca, spotykając młodą aktorkę, kumulują się w nim wszystkie żale niewykorzystanego potencjału młodości. Patrząc na nią, powtarza w kółko, że chce być bardziej „rocky” i od niewinnego fantazjowania o szybkich numerkach w toalecie, przechodzi do nakładania zbyt obcisłych spodni, rozkładając cały plan zdjęciowy, kończąc na wizycie w gabinecie medycyny estetycznej. Jest rozstrojony emocjonalnie – kryzys wieku średniego, tęsknota za młodością zmiksowała się w nim z nieustanną presją jego zawodu, gdzie wygląd zdecydowanie nie jest „jedną z wielu zalet”.

To film, który wydaje się być zdecydowanie za lekki w parze z podejmowanym przez siebie tematem, ale wygląda na świadomego swojego działania – budowania komedyjki. Canet naprawdę jest nieporadny, momentalnie dowiadujemy się dlaczego gra takie role, a nie inne, a Marion nie potrzebuje budować desperacko jakiś wizerunek, by dostawać kolejną nagrodę i rolę u Dolana. Ciekawe jest odwrócenie tych ról, jak stereotypowo byśmy zakładali. To on się martwi o oznaki starzenia i łatkę „grzecznego chłopca", a nie kobieta, której żadnej zmarszczki Hollywod nie odpuści.

Jest trochę gagów, śmiesznych sytuacji, frajdę nam sprawia podpatrzenie kulisów środowiska i to chyba w tym filmie jest najbliżej trafienia w środek tarczy. Środowisko artystyczne, pseudo lojalności, kóleczko kanciaste wzajemnej adoracji, gdzie jednego dnia jesteś najlepszym przyjacielem, drugiego, gościem, który wisi kilka tysięcy. Nasz bohater też nie próbuje się wcisnąć w bardziej obcisły t-shirt, a w zmiany jakie zachodzą w kinie. Ben Foster w swoim skórzanym fotelu reżyseruje film i nie interesuje go doświadczony aktor, a potrzebuje młodej i jędrnej buźki, bo widz się czuje lepiej kiedy widzi witalnych ludzi. Nieważne, że taki aktor więcej spędził czasu na siłowni, niż w studio aktorskim. Zepsucie filozofii kina, stworzenie z naszego bohatera trochę uosobienia pewnej zmiany podejścia do sztuki filmowej, jest bardzo ciekawe zaaranżowane.

Film Facety do wymiany, to jeden z tych filmów, który potrafi narobić ogromnego apetytu, bo ma koncepcje, nie chce iść po cudzych śladach, jest charyzmatyczny, ale jednak kończy w parku rozrywki, upuszczając całą ciekawą narrację, bo widzi zabawkę, którą można rozmieszać. To kino wagi piórkowej, które miało ochotę (a tym samym widz) być przecinane żartem,a nie na nim wszystko opierać.

Czy ta recenzja była pomocna? Tak Nie

Czy wiesz, że?

Ciekawostka

Film został nakręcony w okresie od 18 stycznia do 18 marca 2016 roku. zobacz więcej

Komentarze 0

Avatar square 200x200

Współtworzą