Recenzje

Świetna obietnica samotności długodystansowca, która gdzieś tam w trakcie gubi słuchanie sił uderzenia swojego czarnego serca. Kto, co i po co chce wygrać, nie wiadomo. przeczytaj recenzję

Co usłyszelibyśmy, gdyby w grupie przyjaciół każdy zaczął na głos wypowiadać swoje najskrytsze myśli? Możemy się temu przyjrzeć w fińskim komediodramacie Jenni Toivoniemi „W co grają ludzie” przeczytaj recenzję

Nagrodzona w Wenecji polsko-włoska koprodukcja z Sandrą Drzymalską w roli kobiety, która decyduje się sprzedać swoje dziecko przeczytaj recenzję

Chaos nie do końca kontrolowany, wiele się dzieje, ale odurzenie tripem McGee odbiera energię inwestowania w zobowiązującą opowieść. Zamiast koncertu, częściej walka o mikrofon podczas karaoke. przeczytaj recenzję

Zaskakująco wciągająca trzecia część trylogii „Ulica strachu” przedstawia najdawniejsze dzieje miasteczka i umiejętnie łączy elementy wszystkich historii w całość przeczytaj recenzję

Urokliwa, niezmanierowana historia, gdzie ostatecznie mówi się: Uczucia przodem. Toast pełen ciepłej ironii i powolnej zgody na nieprzewidywalność. Do dna! przeczytaj recenzję

Emocjonujący, rewelacyjnie budujący napięcie groteskowy thriller argentyńskiej reżyserki Natalii Meta balansujący na granicy jawy i snu przeczytaj recenzję

To nie jest tak, złe że aż dobre. Jedyne czego można gratulować reżyserowi to konsekwencji. To jest za lekkie na wagę piórkową, bo to jest kompletnie nieskuteczne w kategorii film. przeczytaj recenzję

Druga część trylogii „Ulica strachu” zabiera nas w podróż do 1978 roku, na camping Nightwing w sąsiadującym z Shadyside bogatym miasteczkiem Sunnyvale przeczytaj recenzję

Surowa i naturalistyczna ekspresja PRL-owskiej mentalności, gdzie wszyscy polacy to jedna, osamotniona rodzina. To bagno wszystkiego na sprzedaż lepiej wciąga, niż którakolwiek tu zagadka kryminalna. przeczytaj recenzję