Recenzje filmowe

Jeszcze nie koniec

Psychologiczne kino z udawanym spokojem, które pokazuję rosnącą nienawiść, chęć zemsty i przemoc oraz trzyma nas w tak nieustającym napięciu i strachu, jak bohaterów. - Nie trzeba tworzyć horroru, by czuć nieustające napięcie, zobaczyć potwora i nie wiedzieć co kryje się za rogiem. Analitycznym horrorem, studium przemocy jako niekończącej się historii i… zobacz więcej

Czarna Pantera

Torpeda wyobraźni, ale nie unika wejścia w popkulturową, nie idącą głęboką, ale obecną dyskusję o przepaści między rasami, krajami. Pozostaje w tym wszystkich rasowym kinem akcji i rozrywką. - Film, który chce być Sci-Fi, mierzyć różne ciekawe ubranka formalne i nie mówić akcji stop niemalże nigdy, chce być jednocześnie jakąś wypowiedzią odnoszącą do świata aktualnego – ziemskiego. Czarna… zobacz więcej

The Place

Film trochę anegdota, który ma dużo pomysłu na oryginalną formę i analityczny farsz. Jednak traci ciężar przez zaprzestanie drylowania ludzkiego charakteru i za dużo się ostatecznie strofuje. - Robić kino psychologiczne można na wiele sposób, jeżeli chodzi o formułę. Jednak zawsze nacisk musi być postawiony na człowieku (obiekcie badanym), fabuła musi dążyć do „diagnozy” i sytych wniosków. Takie też… zobacz więcej

Winchester: Dom duchów

Film zapisuje się jako ten poprawnie zrobiony, bez historii. Wśród wielu podobnych produkcji, po prostu przepada. - Horrory mają się ostatnio trochę lepiej. W kinach pojawiają się naprawdę solidne propozycje. Mniejszy budżet nie oznacza porażki, a sam gatunek pozwala na dużą swobodę i łamanie konwencji.… zobacz więcej

The Disaster Artist

To film, który nie rechocze wyłącznie bezrefleksyjnie z wyjątkowej historii powstania The Room, ale opowiada dużo o kulisach Hollywood - a to jest bardziej absurdalne od wizji Wiseau. - Film The Room stał się kultowy, ale w niespecjalnie chwalebnym znaczeniu tego słowa. Chociaż, nieważne co mówią, ważne żeby głośno. Stać się najgorszym dziełem w kinowej historii liczącej sobie tak… zobacz więcej

Ja, Godard

To bardzo zgrabne kino, które z jednej strony jest bardzo niestandardową biografią i wyznaniem miłosnym do artysty, a z drugiej satyrą na niego. To się udaje - jest kreatywnie i eksperymentalnie. - Stosowanie najróżniejszych akrobacji narracyjnych i wizualnych przy równoczesnym opowiadaniu o postaci, za której kinem się szaleje, to naprawdę lot na księżyc. I tak nietypowym oraz wyjątkowym doświadczeniem… zobacz więcej

Trzy billboardy za Ebbing, Missouri

Kino, które bardzo ekscentrycznie i w sposób szalony opowiada o intymnym dramacie radzenia sobie z żałobą, aż dociera do iskrzącego gmerania w bebechach amerykańskiego społeczeństwa i porządku. - Współczesny western na amerykańskiej prowincji, gdzie pani szeryf nie nosi odznaki, sama sobie nadała taki tytuł, a jej metody pozostawiają wiele w kwestii moralności do dyskusji –… zobacz więcej

Pełnia życia

Pełnia życia nie jest w pełni udanym filmem, ale przyzwoitym kinem afirmującym życie, skromnie zrobionym o nieskromnej rewolucji, która wyrosła z miłości do życia i drugiej osoby. - Wielka tragedia, przerywająca sielankę i ogród Eden za życia nawadniany miłością oraz szczerością wyznania „oraz że cię nie opuszczę aż do śmierci”? To naprawdę niebezpieczne rejony twórcze. Wielu idąc tą… zobacz więcej

Party

Party to w teatralnej konwencji jedności czasu i miejsca akcji, obala mit intelektualisty i wyciąga z człowieka najbardziej zwierzęce instynkty przepięknie - co domek to potworek. - Są filmy o charakterze kuli śnieżnej albo rozmowy po alkoholu dwóch panów, którzy na początku lekko bełkotliwie wymieniają sprzeczne opinie, by potem zacząć się wzajemnie do nich przekonywać. Jednak po następnej… zobacz więcej

Leatherface

Jeżeli to ma być początek to... - No właśnie co się stanie jeśli zaczniemy całą serię od tego filmu, czy nie będzie to zachęta do zobaczenia kolejnych czy wręcz przeciwnie? Tym razem Alexandre Bustillo i Julien Maury postanowili pójść nieco… zobacz więcej

Naznaczony: Ostatni klucz

  • 2018-02-01
  • napisana przez Birke
  • 7
Naznaczony to pozycja solidna, jak wszystkie, za kulisami których stoi James Wan. Szkoda tylko, że szwarccharakter i - przede wszystkim - zakończenie pozostawiają wiele do życzenia. - Dobry horror musi mieć to coś – coś, co pomoże mu umknąć prawu Sturgeona, które wśród horrorów zbiera żniwo wyjątkowo obfite. Czwarta odsłona Naznaczonego to coś zdecydowanie posiada – w osobie… zobacz więcej

Gniew

Gniew to dobrze i skromnie opowiedziana historia z nerwami na wierzchu, o traumie i próbie poradzenia sobie z nią zemstą. - Traumatyczna przeszłość, która determinuje i wysysa z nas życie w teraźniejszości, to temat często eksploatowany przez reżyserów. Gniew opowiada o przeżyciu dyktującym zachowania bohaterowi, który zamknął je w… zobacz więcej

Księżyc Jowisza

Niestety ryzykant łączenia gatunków w kinie, tym razem poszedł za daleko. Jest czytelny, pompatyczny, wszystkie jego przewidywalne zabiegi i niezgrabna fabuła są widoczne z tytułowego Jowisza. - Zabawa różnymi substancjami, które nie wiemy jak na siebie zareagują, to albo szaleństwo, albo oznaka geniuszu. Węgierski reżyser Kornel Mundruczo przyzwyczaił nas do chodzenia na dużej wysokości po… zobacz więcej

Miasto duchów

To potężny film, który porusza i inspiruje, ale także irytuje. Duża wartość naukowa i symbolika. - Kino dokumentalne, szczególnie to najwyższych lotów cechuje się ogromną ekspresją, przyciągnięciem widza i ukazaniem, w bardzo przejmujący często sposób, wizji tego, co twórcy mieli nam do powiedzenia. To… zobacz więcej

Plan B

To krzepiące, ale nie zrobiona strategicznie pod okres walentynkowy historia ciepła, ale niedrażniąca swoją przewidywalnością, czy ugłaskaniem. - Zrobić kino urocze, ale nie przesłodzić i nie stworzyć kolejnego, uparcie dążącego do poprawienia nam humoru, kina – siłowo, bez gracji. Stworzyć wielu bohaterów, ale nie poharatać historii, gdzie żaden puzzel… zobacz więcej