FDB

Creed II — Creed II działa skutecznie na poziomie nieskomplikowanej, żywiołowej, sportowej historii. Jednak ma ambicje dopisywać znaczenia i łopatologia strasznie wykrzywia ostateczny werdykt. przeczytaj recenzję

Dlaczego jesteśmy kreatywni? — Świetny, szczery i kreatywny dokument o specyfice zjawiska kreatywności. Doskonały kolaż osobowości pobudzający widza również do wysiłku intelektualnego. przeczytaj recenzję

Touch Me Not — Przepiękna artystycznie i potrzebna społecznie od do ciała, które jest wartością samą w sobie. Kino bliskiego kontaktu. przeczytaj recenzję

Utoya, 22 lipca — Intencje Erika Poppe nie zatrzymują się na satysfakcjonującym obrazie artystycznym, a na empatycznym i zaangażowanym kinie próby zintegrowania się z bohaterami. przeczytaj recenzję

Tramwaj w Jerozolimie — Film mógł być arcyciekawym przykładem podsłuchiwania w jakimś celu rozmów niekontrolowanych. Niestety nie potrafi tego zróżnicowania oddać autor. przeczytaj recenzję

Moje arcydzieło — Film bez rozmachu, ale skutecznie demaskuje degrengoladę świata. Nie zostawia nam jednak gorzkiego posmaku w ustach, a zakwasy w kącikach ust od śmiechu. przeczytaj recenzję

Wyleczeni — Twórca buduje ascetyczny obraz słów, ciszy i klimatu, by później bryzgać krwią. Stara się przedstawić społeczny problem, lecz ostatecznie babrze w błocie każdą z ukazanych grup. przeczytaj recenzję

Noc pożera świat — Kameralny, rozegrany w klaustrofobicznej przestrzeni, brutalny, ale z umiarem. Mówiący bardziej o kondycji człowieka w pustym i antagonistycznym świecie. przeczytaj recenzję

Love Express. Przypadek Waleriana Borowczyka — Love Express to filmoznawcza analiza, a nie podróż do subiektywnej krainy pustych owacji na stojąco. przeczytaj recenzję

Zoo — Bez patosu czy epatowania przemocą, twórcy sprawnie wyłapują dramatyzm ukazanych zdarzeń. Później bawią zabawnymi gagami przy użyciu słonia oraz dzieci – doskonałe wyważenie słodyczy i goryczy. przeczytaj recenzję