Esensja

źródło

Recenzje

3238
Sebastian Chosiński krytyk
8 Esensja
Jak się nazywam — Trzeba przyznać, że reżyserka zrobiła sporo, aby uniknąć pocztówkowych widoczków, kojarzących się z krymskimi kurortami. Bo też jej film jest psychologicznym dramatem, a nie romantyczną komedią. przeczytaj recenzję
Konrad Wągrowski krytyk
7 Esensja
Dziewczynka z kotem — Drugi pełnometrażowy film Asii Argento nie jest może kinem wybitnym, ale poruszającym. przeczytaj recenzję
Gabriel Krawczyk krytyk
7 Esensja
John Wick — Standardowość historii wynagrodzona zostaje zaskakująco bogatą, uwolnioną od zwyczajowego szatkowania przez montażystów choreografią walk. przeczytaj recenzję
Jarosław Robak krytyk
3 Esensja
Obywatel — „Obywatel” to kino bez energii, banalna historyczna rozprawka, która tylko przypadkiem zahacza o bolesne miejsca polskiej pamięci. przeczytaj recenzję
Konrad Wągrowski krytyk
6 Esensja
Kombinat „Nadzieja” — „Kombinat Nadzieja” od strony filmowej nie jest specjalnie skomplikowanym dziełem, ale skutecznie przekazuje swą główną myśl – beznadzieję egzystencji w przemysłowych molochach. przeczytaj recenzję
Sebastian Chosiński krytyk
8 Esensja
Próba — Aleksandr Kott postanowił tym razem pójść na całość i nakręcić obraz, który jest jedynym w swoim rodzaju. „Próba” jest bowiem dziełem, w którym nie pada ani jedno słowo, a mimo to emocji nie brakuje. przeczytaj recenzję
Sebastian Chosiński krytyk
7 Esensja
Film o Aleksiejewie — Film Rosjanina jest liryczną tragikomedią, która każe każdemu z nas spojrzeć w przeszłość, dokonać swoistego rachunku sumienia, możliwe też, że skłonić do zadośćuczynienia popełnionych krzywd. przeczytaj recenzję
Konrad Wągrowski krytyk
7 Esensja
Droga do gwiazd — „Droga ku gwiazdom”, nawet jeśli miejscami infantylny i nie zawsze trafny, to nadal szczery wyraz miłości do kosmosu, ciekawy obraz popularnonaukowy i prognoza w wielu miejscach zadziwiająco trafna. przeczytaj recenzję
Sebastian Chosiński krytyk
7 Esensja
Syn — Od początku fabuły widz zdaje sobie sprawę, że koniec historii musi być równie dramatyczny jak jej początek; reżyser jednak skutecznie go zwodzi, by skutecznie podgrzać napięcie. przeczytaj recenzję
Konrad Wągrowski krytyk
6 Esensja
Planeta burz — „Planeta burz” Pawła Kłuszancewa z 1961 roku na podstawie mikropowieści Aleksandra Kazancewa to typowe dziecko swoich czasów – fantastyka przygodowa z elementami propagandowymi. przeczytaj recenzję