Esensja

„Labirynt” to niezwykle wnikliwy, niemal filozoficzny wywód o roli mitów i baśni w kulturze europejskiej. przeczytaj recenzję

„Ludzkie dzieci” przypominają, jak cudowny i jak ważny jest śmiech i odgłos zabaw najmłodszych mieszkańców naszego globu. A także jak straszny byłby świat, gdyby tego dźwięku na nim zabrakło. przeczytaj recenzję

„W stronę słońca” to film, który udowadnia, że można opowiedzieć historię ratowania naszego globu bez patetycznych dialogów, epickiej muzyki i heroicznych postaci pozbawionych wątpliwości i słabości. przeczytaj recenzję

Metoda twórcza koreańskiego Kieślowskiego – bo takim mianem Ki-duk bywa określany – ociera się o kategorię moralnie niepokojącą: szwindel. przeczytaj recenzję

Narracja z offu, liczne zwolnienia i kolorystycznie identyczne do komiksowego tło to tylko jedne z niewielu skopiowanych z filmu Rodrigueza sztuczek. Lecz efekt tego jest równie piorunujący. przeczytaj recenzję

Allen ma nie tylko coraz mniej do powiedzenia, ale także coraz większe trudności z napisaniem i opowiedzeniem oryginalnej historii, podobnie jak z nakreśleniem soczystych postaci. przeczytaj recenzję

To przede wszystkim świetnie zagrany i zaśpiewany musical oraz wysokiej jakości rozrywka, a dopiero potem klasyczna przestroga dla tych, którzy gotowi są poświęcić wszystko dla kariery. przeczytaj recenzję

Fabuła oparta na satyrycznych refleksjach i wyświechtanym wątku romantycznym została oprawiona w całkiem niezłe dialogi. Wypowiadane przez Granta zyskują ironiczny odcień. przeczytaj recenzję

W jednej ze scen matka Ofelii w napadzie złości wykrzykuje do córki, że magia nie istnieje. Może i rzeczywiście. Ale jedno jest pewne – nieistnienie magii nie uprawnia do jej negowania. przeczytaj recenzję

W „Duchach Goi” najważniejsze jest to, że w przekazywane przez Formana treści łatwo uwierzyć. Dzięki mistrzowskiej narracji, mrocznej i poruszającej muzyce, a przede wszystkim dzięki aktorom. przeczytaj recenzję