Pełna Sala

Roma — Immersja, jakiej poddacie się podczas seansu „Romy” w dużej mierze będzie zależeć od warunków odbiorczych, ponieważ film korzysta także z bardzo zaawansowanej technologii dźwięku przestrzennego. przeczytaj recenzję

Wdowy — Film ukazuje wizję świata na wskroś patriarchalnego. Niezależność kobiet to w większości tylko pozory. Gdy zabraknie męża, wdowa zostaje zdana na samą siebie – niemal jak za czasów starożytnych. przeczytaj recenzję

Wdowy — „Wdowy” to film obalający patriarchalną konwencję heist movie, w którym – paradoksalnie – ostateczna akcja napadu zupełnie nie porywa, a ukazane zawirowania polityczno-gangsterskie są ograne do bólu. przeczytaj recenzję

Umrzesz jutro — W „Umrzesz jutro”, co sugeruje już dość wyraźnie tytuł, reżyser koncentruje się na temacie śmierci i narosłego wokół niego tabu. przeczytaj recenzję

Brzeg rzeki — Yukisada zekranizował mangę, która stanowiła tak dla niego, jak i dla całego pokolenia pozycję kultową i idealnie wpasowującą się w atmosferę tamtych lat. przeczytaj recenzję

Strażnik Dahufa — Kulą u nogi obrazu niestety jest scenariusz, w którym zbyt dużą wagę przywiązano do scen akcji, ale pewnie i takie rozwiązanie znajdzie swoich entuzjastów. przeczytaj recenzję

Mord — „Mord” nie mógł spotkać się z powszechnym szacunkiem. Tsukamoto tworzy bowiem film samurajski à rebours. Honor, odwaga czy lojalność są tu wartościami wykastrowanymi. przeczytaj recenzję

Czternaście jabłek — Opowieść ma postać dokumentu, co dostarcza przeżycia samego w sobie. Gwar na targowisku nie jest udawany, a stanowi nieodzowny fragment zastanej rzeczywistości. przeczytaj recenzję

Ślepnąc od świateł — Polska produkcja HBO to prawdziwa perła pod kątem technicznym. Kadry są niezwykle przemyślane, twórcy nie boją się długich i skomplikowanych ujęć, a kamera tańczy pomiędzy aktorami. przeczytaj recenzję

Przerywane tłumaczenie — Dostajemy próbkę dużego potencjału, który mam nadzieję, że Shireen Seno uda się jeszcze wykorzystać w przyszłych dziełach. przeczytaj recenzję