Pełna Sala

Młodość — Oglądając dzieło Fenga musimy mieć świadomość, że to kino przeciągnięte, ckliwe, pełne uproszczeń, patosu i melodramatu typowego dla azjatyckiego mainstreamu. przeczytaj recenzję

Car-ptak — Reżyserowi udaje się przekonująco oddać traumę związaną ze spotkaniem z siłami, których zwykłe jednostki nie mogą objąć rozumem. przeczytaj recenzję

Papież Franciszek – człowiek, który dotrzymuje słowa — Ten projekt Wendersa, chociaż pełen rozmachu i ambitnych zamierzeń, nie wytrzymuje jednak porównania z innymi jego dokumentami. przeczytaj recenzję

Krew wilków — „Krew wilków”, przy niezaprzeczalnym realizmie w oddaniu charakteru epoki i ludzkich postępków, urzeka także uroczą komiksowością. przeczytaj recenzję

Samui Song — W „Samui Song” dużo satysfakcji dostarczają momenty, gdzie fikcja miesza się z rzeczywistością i widz nie wie do końca, czy ogląda na ekranie fragment telenoweli, czy może właściwy epilog dramatu. przeczytaj recenzję

Podrzutki — Twierdowski prowadzi swój film dość klasycznie, interesuje go przede wszystkim storytelling i emocjonalny wymiar tej opowieści. przeczytaj recenzję

Spitak — „Spitak” jest jednym z najgorszych krajowych przedstawicieli w tegorocznym wyścigu oscarowym, produkcją wręcz telewizyjną. przeczytaj recenzję

Touch Me Not — „Touch Me Not” jest gloryfikacją człowieczeństwa w każdej jego postaci. Zgodą na ułomność i niedoskonałość. Przyzwoleniem na emocjonalność. Nie jest bezbłędne, ale niepodważalnie potrzebne. przeczytaj recenzję

Dowłatow — W moim odczuciu „Dowłatow” pozostaje słodko-gorzką marą o twórczej pasji i najpiękniejszą laurką wymalowaną miastu nad Newą od czasu „Półtora pokoju” Andrieja Chrzanowskiego. przeczytaj recenzję

Listopad — „Listopad” to niepodważalne arcydzieło, które w sposób poetycki obnaża ludzkie namiętności, przywary i szaleństwo. przeczytaj recenzję