Pełna Sala

źródło

Recenzje

531
Grzegorz Narożny krytyk
8 Pełna Sala
Spider-Man Uniwersum — „Spider-Man Uniwersum” to nie tylko najlepszy film poświęcony Spideyowi, ale przede wszstkim rewolucja w koncepcji tworzenia komiksowej adaptacji. przeczytaj recenzję
Marcin Prymas krytyk
6 Pełna Sala
Plagi Breslau — Montaż woła o pomstę do nieba, aktorstwo powoduje niekontrolowane wybuchy śmiechu, a fabuła jest idiotyczna. I dobrze. przeczytaj recenzję
Marcin Grudziąż krytyk
5 Pełna Sala
Mowgli: Legenda dżungli — „Mowgli: Legenda dżungli” jest pozbawioną wesołego nastroju przygody opowieścią o odrzuceniu i bezskutecznym szukaniu swojego miejsca w świecie. przeczytaj recenzję
Maciej Kowalczyk krytyk
7 Pełna Sala
Ballada o Busterze Scruggsie — Całość produkcji sprzedaje ponury obraz Stanów Zjednoczonych. Wszak Coenowie nigdy nie oszczędzali swojej ojczyzny i raz po raz dekonstruowali mity założycielskie Ameryki. przeczytaj recenzję
Marcin Grudziąż krytyk
3 Pełna Sala
Nadmiar łaski — Na obronę “Namiaru łaski” warto wspomnieć, że nie jest to film dramatycznie zły, raczej po prostu oparty o nieudolny scenariusz. przeczytaj recenzję
Anna Strupiechowska krytyk
6 Pełna Sala
Ajka — Po seansie mimowolnie w głowie widza zrodzi się pytanie: czy można już mówić tu o braku człowieczeństwa? przeczytaj recenzję
Dawid Smyk krytyk
7 Pełna Sala
Sny wędrownych ptaków — Gęsta atmosfera, niespieszne tempo opowiadania i samoistność dramaturgiczna każdego rozbudowanego epizodu, zbliżają „Sny wędrownych ptaków” do poetyki kina epickiego. przeczytaj recenzję
Wojciech Koczułap krytyk
5 Pełna Sala
Via Carpatia — Wobec skromnej fabuły wielki ciężar spoczywa zatem na barkach bohaterów. Niestety, dowiadujemy się o nich za mało, by w jakikolwiek sposób się z nimi zżyć. przeczytaj recenzję
Grzegorz Narożny krytyk
7 Pełna Sala
Krwawa wyprawa — Nie dajcie się zwieść pozorom. „Krwawa wyprawa” to midnight movie w najbardziej hardkorowym wydaniu, którego pod żadnym pozorem nie powinno się pokazywać dzieciom. przeczytaj recenzję
Krystian Prusak krytyk
7 Pełna Sala
Śmiertelny paradoks — Mimo że trudno rozpatrywać dzieło Wilsona Yipa jako nową jakość w kinie azjatyckim z zapędami artystycznymi, to w swojej kategorii plasuje się w czołówce ostatnich lat. przeczytaj recenzję