Pełna Sala

Czarne Bractwo. BlacKkKlansman — Mimo że film nosi znamiona biograficznego, bo oparty jest na książce Stallwortha, ja określiłabym go raczej jako czarną komedię którą traktujemy nie do końca serio. przeczytaj recenzję

Lustra i pióra — Warto sięgnąć po dzieło łączące mistycyzm, zadumę nad społeczną i moralną kondycją człowieka oraz obrazujące nieustępliwość w walce o godność. przeczytaj recenzję

Pochód młodości — „Pochód młodości” Pedro Costy można by nazwać elegią na odejście starej ściany. Ściany, na której odcisnęły się minione lata: a szczególnie bieda, chwile bolesne, dramatyczne, a nawet tragiczne. przeczytaj recenzję

Zielona mgła — Kolejny raz Kanadyjczyk zaczarował ekran kinowy, ucząc i bawiąc jednocześnie, za co należy mu się najwyższe uznanie. przeczytaj recenzję

Caniba — Twórcy nie stawiają na tanie szokowanie, zostawiając najbardziej drastyczne „kąski” wyobraźni widza. przeczytaj recenzję

Arktyka — Swoją zachowawczą formą i dość schematyczną treścią islandzki film nie wpisuje się w nurt przekraczania granic. przeczytaj recenzję

Mektoub. Moja miłość: Pieśń pierwsza — Chociaż film ma wiele zalet, daleki jestem do uznania go za udany. przeczytaj recenzję

Polegaj na mnie — Brak tu diagnozy, brak idei, która mogłaby sprawić, że produkcja stałaby się czymś więcej niż kinową przygodą na jedną noc, o której po kilku tygodniach nie będzie śladu w pamięci. Szkoda. przeczytaj recenzję

Starfilm — Nie umiałbym z czystym sercem nazwać tego nomen omen eksperymentu wizualnego dobrym filmem, ale nowohoryzontowym doświadczeniem nie do zapomnienia – na pewno. przeczytaj recenzję

Sezon diabła — To jedna z tych produkcji, gdzie każdy kadr chciałoby się wydrukować i powiesić w ramce nad łóżkiem. przeczytaj recenzję