Pełna Sala

źródło

Recenzje

531
Marcin Prymas krytyk
4 Pełna Sala
Zimowi bracia — W „Zimowych braciach” mamy wszystko, co w każdym filmie aspirującym do wygrania konkursu podczas awangardowego festiwalu znaleźć się musi. przeczytaj recenzję
Grzegorz Narożny krytyk
5 Pełna Sala
Deadpool 2 — „Deadpool 2” nie jest sequelem złym, ale zupełnie niepotrzebnym. Zabrakło świeżości oryginału, a całość sprawia wrażenie wyniku chłodnej kalkulacji zamiast szczerej geekowskiej zajawki. przeczytaj recenzję
Marcin Prymas krytyk
6 Pełna Sala
Najczystszy jest popiół — Mimo wszystkich wad, jest to wciąż pięknie sfilmowana i wspaniale zagrana opowieść o miłości, złudzeniach i ludzkiej egzystencji. przeczytaj recenzję
Ania Wieczorek krytyk
6 Pełna Sala
451° Fahrenheita — Mimo wątpliwej jakości produkcji nie można powiedzieć, że jest ona całkowicie bezwartościowa. przeczytaj recenzję
Krystian Prusak krytyk
8 Pełna Sala
Twarze, plaże — Widzowie poszukujący zwartej historii i tradycyjnej narracji zawiodą się jednak. „Twarze, plaże” płynną swobodnie niczym spontaniczna natura twórców. przeczytaj recenzję
Krystian Prusak krytyk
8 Pełna Sala
Dina — „Dina”, nagrodzony na festiwalu Sundance dokument w stylu cinéma vérité duetu Dan Sickles i Antonio Santini, portretuje z dużą empatią zwykłe życie dwójki bohaterów i uczucie, które ich połączyło. przeczytaj recenzję
Marcin Grudziąż krytyk
10 Pełna Sala
Jean-Luc Godard. Imaginacje — Godardowi udało się jeszcze raz uzasadnić czemu został obwołany iluzjonistą kina. przeczytaj recenzję
Marcin Grudziąż krytyk
6 Pełna Sala
W otchłani futbolu — Reżyser w intrygujący sposób buduje obraz bohatera pogrążonego w walce ze wszystkimi niemal piłkarskimi organizacjami z FIFĄ na czele, w której to nie ma praktycznie żadnych sojuszników. przeczytaj recenzję
Grzegorz Narożny krytyk
8 Pełna Sala
Love Express. Przypadek Waleriana Borowczyka — „Love Express” to produkcja zrealizowana z prawdziwie kinofilskim zacięciem. Nie tylko zachęca do zgłębienia filmografii ekscentrycznego twórcy, ale zadaje pytania o wolność i niezależność w sztuce. przeczytaj recenzję
Marcin Prymas krytyk
7 Pełna Sala
Trzy twarze — Jest to niewątpliwie najambitniejszy scenariusz Panahiego od czasu wyroku, a być może w całej karierze. przeczytaj recenzję