Pełna Sala

Koreańczyk adaptując japońskie opowiadanie wspiera się amerykańską klasyką literatury by stworzyć dzieło zrozumiałe na każdej szerokości geograficznej. przeczytaj recenzję

W „Człowieku delfinie” archiwalne materiały dotyczące Mayola komentowane są przez następne pokolenie mistrzów freedivingu. Nadają oni głębszy kontekst, tłumaczą filozofię bohatera. przeczytaj recenzję

To zdecydowanie najlepszy francuski film jaki widziałem, przynajmniej od czasu weneckiego “Frantza” sprzed dwóch lat i nie dziwię się uznaniu, jakie zdobył wśród ojczystych krytyków. przeczytaj recenzję

Rozważania antropologiczne, filozoficzne, językoznawcze są wkomponowane w symfonię pomruków, powarkiwań, ryków, szczebiotów, szelestów, chrobotań. przeczytaj recenzję

Mimo wszystko nie jest to zły film. W porównaniu do współczesnych dzieł Kena Loacha (z „Ja, Daniel Blake” na czele) jawi się jako zaskakująco zbilansowany i inteligentnie zrealizowany. przeczytaj recenzję

Elwira Niewiera i Piotr Rosołowski rysują portret człowieka, który z pewnych powodów spróbował porzucić bagaż przeszłości, by określić się na nowo. przeczytaj recenzję

Mimo poruszania ważkiej, często egzystencjalnej treści, a także bardzo powolnego tempa całości, film ogląda się bardzo dobrze. przeczytaj recenzję

Jest to bardzo nastrojowa opowieść, quasi kryminalny nastrój tajemnicy wylewa się z zewnątrz. Także zdjęcia są bardzo ładne. przeczytaj recenzję

Całość choć ładna i estetyczna, niewątpliwie pozbawiona tej duszy i prostego piękna jakim charakteryzowały się „Wilcze dzieci”, czy „O dziewczynie skaczącej przez czas”. przeczytaj recenzję

Dla większości widzów warstwa społeczna tego filmu pozostanie raczej zbiorem truizmów, niż czymś wnoszącym świeże spojrzenie. przeczytaj recenzję