Isis

I bardzo dobrze się stało. Przynajmniej widzowie przyszli do kina na film, a nie zobaczyć nowy film danego aktora. A Sam Worthington poradził sobie świetnie jako "nieznany" aktor w superprodukcji. Jednak Cameron ma łeb na karku, skoro nie zabiegał o Damona i Gyllenhaala.

Dobry – Film dobry, można o nim powiedzieć, iż jest to przedwojenna komedia romantyczna, na dodatek komedia znacznie lepsza niż wszystkie (lub przynajmniej większość) współcześnie produkowanych. Owszem, film jest naiwny w swej fabule (jak w każdej komedii) i wiele w nim niedociągnięć technicznych, ale czego się można spodziewać po ponad 70-letnim obrazie kinematograficznym. Polecam jako odskocznię od współczesnych filmów.

Nuda – Nie warto tracić czasu. Od początku do końca film jest nudny. Nic się nie dzieje. Zupełnie NIC! A z taką obsadą (J. Long, E. Chriqui) mogła powstać całkiem miła odmóżdżająca komedia. Niestety w tym przypadku nawet to się nie udało, a to już jakieś osiągnięcie.