Mr. Gaga 2015

Bohater dokumentu Tomera Heymanna, dyrektor artystyczny słynnego Batsheva Dance Company, jest jednym z najbardziej innowacyjnych i oryginalnych współczesnych choreografów, który zmienił myślenie o tej sztuce. Stworzył własny język tańca – GaGa. Ruch stał się dla niego sposobem rozumienia siebie, oswojenia zwierzęcia, które… zobacz więcej

Reżyseria
Scenariusz
Aktorzy
, ,

Zwiastuny Zobacz wszystkie 1 zwiastun

Zdjęcia Zobacz wszystkie 10 zdjęć

Obsada Zobacz pełną obsadę

Ohad Naharin
jako On sam
Tzofia Naharin
jako Ona sama
Avi Belleli
jako On sam
Naomi Blocj Fortis
jako Ona sama
Gina Buntz
jako Ona sama
Sonia D'Orleans Juste
jako Ona sama
Judith Brin Ingber
jako Ona sama
Mari Kajiwara
jako Ona sama
Tami Lotan
jako Ona sama
Eldad Mannheim
jako On sam
Eliav Naharin
jako On sam
Natalie Portman
jako Ona sama

Fabuła

Bohater dokumentu Tomera Heymanna, dyrektor artystyczny słynnego Batsheva Dance Company, jest jednym z najbardziej innowacyjnych i oryginalnych współczesnych choreografów, który zmienił myślenie o tej sztuce. Stworzył własny język tańca – GaGa. Ruch stał się dla niego sposobem rozumienia siebie, oswojenia zwierzęcia, które drzemie w każdym z nas. Przed kamerą choreograf pasjonująco opowiada o swoim dzieciństwie, miłościach, wizji świata. opis dystrybutora

Gatunek
Dokumentalny, Biograficzny
Słowa kluczowe
taniec, tancerz, śmierć żony, grupa zobacz więcej

Zobacz także

Szczegóły

Premiera
2017-03-10 (kino), 2015-07-14 (świat)
Dystrybutor
Gutek Film
Wytwórnia
Heymann Brothers Films
Zweites Deutsches Fernsehen (ZDF) (koprodukcja)
Arte (koprodukcja) zobacz więcej
Kraj produkcji
Izrael, Szwecja, Niemcy, Holandia
Czas trwania
100 minut

Recenzje

Mr. Gaga to wielkie i piękne dzieło o filozofii sztuki. 9

Filmy biograficzne niosą ze sobą pewne niebezpieczeństwo pomnikowania bądź zapatrzenia w postać opowiadaną i stają się niczym innym jak laurką, która zionie egocentryzmem i narcyzmem oraz bezkrytyczną kamerą. Na szczęście nie wszystkie dokumenty kręcą się wokół postaci, o których opowiadają, a kręcą się razem z nimi i dynamicznie docierają o wiele dalej, niż złote ramki wokół znanej twarzy. Ten dokument to ekspresyjna filozofia sztuki oraz artyzmu totalnego. Ofiary złożonej dla tańca współczesnego, ale tak naprawdę może to również dobrze dotyczyć innych sztuk. Oddanie całkowite, a układy choreograficzne eksplorowane nadają rytm tej pięknej historii o szaleństwie, które leczy.

GAGA to styl taneczny, wręcz leczniczy, wymyślony przez jednego z hegemonów i kultowych postaci w dziedzinie tańca współczesnego Ohada Naharina, który ma na celu porozumieć człowieka ze swoim zwierzęciem w sobie i zrozumieć połączenie ciała i ducha jako tandemu i duetu, który musi działać synchronicznie. Na szczęście brak tutaj eksplorowania standardowego życiorysu z typowymi dla biografii podpunktami, które zawierają zazwyczaj trudne dzieciństwo, pasję od dziecka i dużo szczęścia. Ten szkielet tendencyjnego budowania historii zostaje poważnie wykręcony w drugą stronę niczym u postaci z układów choreograficznych artysty i po prostu poznajemy bezkompromisowego, tancerza, który zrewolucjonizował tę dziedzinę, ale myślał przede wszystkim by pomóc na początku samemu sobie i swojemu zdrowemu uzewnętrznianiu ton emocji. Jednak każda próba eksploracji sfery prywatnej, czyli miłości z inną tancerką, turbulencji, zawsze prędzej czy później kończy się na nierozerwalnej refleksji narratora (Ohady) na połączeniu z tańcem. Jego ciało istnieje, dzięki temu, on istnieje i nikt nie śmie zarzucić bohaterowi, że przesadza, czy mityzuje zawód. Wybuchy według astrofizyków dążą do rozszerzenia się materii – widać że jest to koherentne z drogą artystyczną Ohada. Jest konkretny, bezwzględny, ale tworzenie sztuki nie jest dozwolone dla zachowań przeciętnych i mieszących się w standardach. Nie ma tutaj ani ćwiartki artystowskiej hucpy, to krew flaki, naprzemiennie ze stanami immanentnymi, pewnym sacrum, bez nadbudowy, a z pełną szczerością.

Mr. Gaga nie jest wcale na wyłączność dla entuzjastów tańca współczesnego, a reszta widzów straci pewną warstwę emocjonalną i będzie uboższa przez brak tej fascynacji (choć po pokazie jest duże prawdopodobieństwo, że owo się pojawi). Wymiar tego dokumentu sięga istoty twórczości wszelakiej, w której tyran musi łączyć się z twardym charakterem i pracą 24 na dobę, a nie oczekiwaniem na spłynięcie inspiracji. Bez bajkopisarstwa, lakierowania, jest tutaj prawdziwa chropowatość ciężkiej i wytężonej pracy, a rytmiczne układy klamrują refleksje o sztuce jako połączeniu pewnego niewytłumaczalnego z ciężką, fizyczną pracą.

Ten film obrzuca komplementami nie choreografa, a całkowite oddanie sztuce, podkreślając jej terapeutyczny i leczniczy wymiar, proponując to w energetycznej formie, gdzie nasz wewnętrzny gorset się rozsznuruje, a inspiracja płynąca z tego dzieła zacznie być podpalana na rozgrzanej blasze. To dokument, gdzie niby cały czas eksploruje się i pokazuje cielesność w różnych układach choreograficznych, a tak naprawdę jest to mnóstwo o duchowości i wnętrzu w najróżniejszych układach chaotycznych.

Czy ta recenzja była pomocna? Tak Nie

Komentarze 0

Avatar square 200x200

Współtworzą