Frontière(s)

Nie sugerować się ocenami i … opisem. – Czy Wam początek z czymś się nie kojarzy? Obecne marsze pewnych ugrupowań…?
A co do filmu. Opis jest trochę , a nawet bardzo mylący. Tzn. są naziści – kanibale , ale już wybory prezydenckie praktycznie nie mają tu nic do rzeczy.
Ogólnie zaczyna się dobrze , ale potem zaczyna przynudzać. Jednak już sam finisz jest naprawdę niezły. Mi się podobał. 7/10

Nieźle nieźle – całkiem dobre kino, trochę podobne sceny można było zobaczyć w kilku wcześniejszych filmach, lecz Francuzi nieźle wybrnęli z tego i stworzyli dobry film choć już myślałem, że pomysły na tego typu produkcje już się dawno wyczerpały. Przestraszyć się tak bardzo znowu nie można ale mi się podobał 9/10

Opis dystrybutora – Opis trochę nieścisły, ponieważ bohaterowie wcale nie wkradają się do siedziby kanibali, a ponadto wcale nie jest ona tajna, gdyż jest to po prostu położony na odludziu, przygraniczny motel. Ciekawe czy Monolith w ogóle widział ten film…

7/10 – Film dobry. Spodziewałem się jednak większego wyrafinowania/pomysłowości w zadawanym okrucieństwie. Oglądając "Bękarty diabła" lub "Teksańską masakrę piłą mechniczną" z 2003 roku widz wyraźnie odczuwa chęć dobicia ofiar psychopatów, sam odczuwa napływ nienawiści do szerzącego się w filmie terroru, w "Granicy" tego zabrakło.
minus za czerpanie z innych, kinowych horrorów
plus za muzykę, grę aktorską, scenerię i napięcie.

… – "Frontier(s)" obficie czerpie z wielu gatunkowych źródeł. I tak klaustrofobiczna sekwencja przedzierania się przez podziemne tunele kopalni, w której obiektyw kamery uwiecznia przez ułamek chwili potworne ‘dzieci’ będące owocem perwersyjnych związków kazirodczych, wydaje się być ewidentnie zapożyczona z "The Descent" Neila Marshalla. "Haute Tension" stanowi punkt inspiracyjny dla scen, w czasie których Karin Testa przechodzi przez istne piekło udręki i przetrwania. Rodzinny klan sadystycznych neo-nazistów to niechybnie echo niezapomnianej "The Texas Chainsaw Massacre" (1974) Tobe Hoopera – pojawia się oczywiście suto zastawiony stół rodzinny i senior famili (wielbiciel gwizdania) zajmujący kluczowe miejsce. Inspiracje inspiracjami, choć od razu zauważalne nie są w tym akurat przypadku drażniące, ponieważ horror Gensa ogląda się z zapartym tchem. Serwowany przez reżysera pokaz okrucieństwa i szokującej dementi wprawia widza w osłupienie i wali obuchem w łeb…I tak za ten buzujący gniew i brak moralnych hamulców z pewnością wypada cenić współczesny francuski horror…

Neo-nazistowski kanibalizm w galijskim wydaniu doprawdy smakuje wybornie…