FDB

John Wick 3 — Miłośnicy eskapizmu powinni poczuć się usatysfakcjonowani. Racjonaliści muszą zostać w domu. przeczytaj recenzję

Królowa Kier — Bardzo zuchwała psychodrama. Gęste i duszne oraz tragiczne show must go on, gdzie okazywanie uczuć jest passe. przeczytaj recenzję

Warszawa: Miasto podzielone — Empatyczna z jednej strony lekcja obowiązkowa, z drugiej uczuciowy manifest złożoności historii. Umie słuchać i nie wtrącać się bez histerii o historii. przeczytaj recenzję

Sauvage — Bolesny portret uzależnienia od braku poczucia własnej wartości. Intensywna, pulsująca i intymna wędrówka po świecie roznegliżowanym emocjonalnie, zabłąkany i niekochany. przeczytaj recenzję

Słońce też jest gwiazdą — Przeciętny serial dla nastolatków zaskakujący nieustannym brakiem umiejętnego zaskoczenia, wtórnymi zagrywkami i landrynkową poetyką. przeczytaj recenzję

Gloria Bell — To historia, która z naturalną energią afirmuje życie i doświadczenie pozytywne i negatywne. Bez przeładowania mamy autorskie feel good movie i poczucie sisterhood. przeczytaj recenzję

Podwójne życie — Interesująca polemika o człowieku poszukującym i kpiącym, a jednocześnie często stającym się samemu obiektem drwin. Smakowita to farsa, pełna dystansu do siebie. przeczytaj recenzję

Dzika grusza — Dzika grusza to utwór obiecujący w niespiesznej atmosferze poetyckie opowiadanie o walce z przeszłością, jej determinizmem i marzeniami. Jednak zaczyna się w pewnym momencie powtarzać, a grusza gnić. przeczytaj recenzję

Słodki koniec dnia — Dzieło niesamowicie wrażliwe kontestujące bierność i bylejakość oraz upominające się atrakcyjnie i zmysłowo o chęć poszukiwania uczuć i namiętności nawet w obliczu jakiegoś końca. przeczytaj recenzję

Smętarz dla zwierzaków — Smętarz dla zwierzaków szybko zamienia się w diabelski rollercoaster, który pędzi na złamanie karku, aby tylko odhaczy większość gatunkowych klisz. przeczytaj recenzję