FDB

Kameralne i inteligentne kino o tym, że żaden wiek nie dyskwalifikuje człowieka z możliwości doświadczania życia. przeczytaj recenzję

Miód i krew. Halloween to ścisła czołówka horrorów ostatnich dwóch dekad – zapięta na ostatni guzik, dopracowana w każdej scenie czy dialogu. Świeża i nostalgiczna – brutalna i urocza. przeczytaj recenzję

Suspiria to karnawał dla zmysłów, spójnego nastroju, immanentnego doświadczenia. Danse macabre, bal u Lucyfera, a może u Lucyferki, zmysłowe igraszki z horrorem. Piękne (i) bestie. przeczytaj recenzję

Niestety to historia tak linearna, że nawet w połowie nie oddaje żaru prężnych, muzycznych biografii. Odtwarza historię zaspokajając zmysł wzroku i słuchu, ale nie zrywa się z łańcucha. przeczytaj recenzję

Sądzę, że nawet Rick Sanchez poczułby się skołowany, trafiając do takiego uniwersum. przeczytaj recenzję

Planeta Singli udowadnia, że w Polsce można robić kreatywne, nieobrażające inteligencję widza, czarujące komedie romantyczne. Lekkie nie musi być synonimem głupiego. przeczytaj recenzję

To kino, które ma ambicje wprowadzać różne tropy innych gatunków, narracji, mieszać rzeczywistość z iluzją i oddalać się od tradycyjnego thrillera. Niestety gubi się w tym i nas również. przeczytaj recenzję

Damien Chazelle utrzymuje kosmiczną formę! przeczytaj recenzję

I odpuść nam nasze długi to kino solidne, ale dosyć delikatnie i niezobowiązująco podchodzące do tematu ściągania długów. przeczytaj recenzję

Motyle to kina ocierające się o szaleństwo swoim poczuciem humoru i absurdem, nie tylko dla gromkiego śmiechu, ale i ciepłej refleksji o różnych metodach konfrontacji z przeszłością. przeczytaj recenzję