Interia

Żona — "Żona" od początku do końca stanowi feministyczną wariację na temat jednego z najpopularniejszych filmowych motywów - wiernej żony stojącej u boku męża-geniusza. przeczytaj recenzję

Endless — "Endless" to udane niezależne kino fantastyczne, takie, które wychodzi poza zmęczone gatunkowe schematy i omija budżetowe ograniczenia. przeczytaj recenzję

Biały Kieł — Zawieszony pomiędzy brutalnością i emocjonalną surowością powieści Jacka Londona a ugrzecznioną konwencją kina familijnego "Biały Kieł" Alexandre'a Espigaresa korzysta z możliwości obu światów, nie wykorzystując jednocześnie w pełni potencjału żadnego z nich. przeczytaj recenzję

Gotti — "Gotti" czekał na realizację siedem długich lat. W tym czasie odpadła spora część pierwotnej ekipy, na pokładzie ostał się tylko John Travolta. Film Kevina Connolly’ego zdecydowanie nie jest jak wino - długość czasu produkcji mu się nie przysłużyła. przeczytaj recenzję

Czarne Bractwo. BlacKkKlansman — "Czarne bractwo. "BlacKkKlansman" nie jest w pełni udanym filmem. Czy spełnionym - to inna sprawa. przeczytaj recenzję

Monument — Jagoda Szelc nie jest reżyserką. To szamanka, która przeprowadza rytuał inicjacji. Studenci stają się artystami, a w Polsce rodzi się zupełnie nowe kino autorskie. O takim filmie nie sposób milczeć. przeczytaj recenzję

Wszyscy wiedzą — Farhadi wyreżyserował irańskie "Co wiesz o Elly?", dzieło tematycznie podobne do "Wszyscy wiedzą", ale subtelnie niedopowiedziane. Oglądając jego najnowszy film, zostajemy potraktowani jak ten widz zza oceanu. Widocznie reżyser wyżej ceni swój rodzimy rynek. przeczytaj recenzję

Meg — Film jest nacechowany wyraźnym - i fatalnym w skutkach - twórczym niezdecydowaniem. Miota się nie tylko między pulpowym wybrykiem a blockbusterem dla osób od lat pięciu do stu pięciu, ale i między przeróżnymi wątkami. przeczytaj recenzję

Księgarnia z marzeniami — "Księgarnia z marzeniami" to dość wierna adaptacja, która po drodze gubi jednak ducha powieści, a wyśmienita obsada aktorska nie ratuje scenariusza, w którym brak emocji. przeczytaj recenzję

Pod ciemnymi gwiazdami — Siłą napędową filmu pozostaje Jessie Buckley. Irlandzka aktorka absolutnie wiarygodnie odgrywa dualizm swojej bez mała schizofrenicznej postaci, która w interpretacji kogoś innego mogłaby się jawić jedynie jako wykoncypowana, abstrakcyjna figura. przeczytaj recenzję