Esensja

Anomalia — Film wcale nie zachwyca, ba! nudzi nieprzeciętnie i nie pomagają mu nawet ewidentne nawiązania do klasyki europejskiej kinematografii (przede wszystkim do filmów Ingmara Bergmana). przeczytaj recenzję

Mistrz — „Mistrz”, tak jak jego tytułowy bohater, gubi się w swoich sensach, obiera różne ścieżki w labiryncie. przeczytaj recenzję

Wolverine — Mając w pamięci nieudaną „Genezę” nowy „Wolverine”, jawi się jako bardzo miłe zaskoczenie i daje sporo frajdy z seansu. przeczytaj recenzję

Porwanie — Lindholm zrealizował swój film niemal jak dokument i być może dlatego jest on tak bardzo przejmujący. przeczytaj recenzję

Zagrywka Czarnego — Film – plus charakterystyczny styl narracji – bardzo przypomina niedawno zrealizowane norweskie thrillery na podstawie twórczości Jo Nesbø „Łowcy głów” (2011) i „Jackpot” (2011). przeczytaj recenzję

Jeździec znikąd — Gdyby Tarantino kręcił filmy dla Disneya, całościowy efekt mógłby być nieco podobny. przeczytaj recenzję

Hannah Arendt — To, co najistotniejsze, choć zaakcentowane – to jest głoszona przez Arendt teoria o „banalności zła” – schodzi na plan dalszy. przeczytaj recenzję

Alter Egos — „Alter Egos” to po prostu pewnego rodzaju bardzo sympatyczny żart z superbohaterskiego schematu, z komiksowych wzorów, przejaskrawiający niektóre motywy do absurdu. przeczytaj recenzję

Detochki — Kręcąc „Dzieciaki”, reżyser postanowił bowiem zwrócić uwagę na bardzo ważny problem – na przemoc dorosłych wobec dzieci, która prędzej czy później może doprowadzić do sytuacji odwrotnej. przeczytaj recenzję

Miłość — Tak jak Leszek Dawid podporządkował rytm „Jesteś Bogiem” swoim bohaterom i muzyce Paktofoniki, tak Filip Dzierżawski, wzorem pięciu członków zespołu Miłość, przemienia się w mistrza improwizacji. przeczytaj recenzję