Esensja

Broken Flowers — Przedstawienie przeciętnego, obcego nam człowieka, który jest bierny, zagubiony i samotny. A jego przeciętność przypomina, że na starość każdy z nas może taki być. przeczytaj recenzję

Red Eye — Craven tak bardzo chciał uciec od własnego stereotypu, że stał się wyjątkiem potwierdzającym regułę. Kolejnym twórcą horrorów szukającym drugiej młodości, a odnajdującym symptomy filmowej emerytury. przeczytaj recenzję

Duma i uprzedzenie — To spływający złotem i tanim blichtrem spektakl, który zapewnia zastrzyk niepoprawnego optymizmu, a także budzi uśmiech, pozostający na twarzy długo po seansie. przeczytaj recenzję

Broken Flowers — Reżyserski instynkt i tym razem nie zawiódł Jarmuscha, a zawarcie esencjonalnych elementów jego twórczości stworzyło bodaj najlepszy film w jego dotychczasowej karierze. przeczytaj recenzję

Przeznaczone do burdelu — „Przeznaczone do burdelu” to klasyczny dokument, ze wszystkimi zaletami i wadami tego gatunku. przeczytaj recenzję

Miłosna zagrywka — Na „Miłosną zagrywkę” niewskazane jest zabieranie kumpli od piwa. Trzeba natomiast wywlec z domu swoją partnerkę i czekać, aż coś nam skapnie z jej dobrego humoru. przeczytaj recenzję

Człowiek ringu — Howard, idealny kandydat do prezydenckiego orderu za szerzenie patriotyzmu, wyreżyserował kolejną krzepiącą laurkę. Tym razem miód na serce dobrego, szlachetnego Amerykanina leje legendarny bokser. przeczytaj recenzję

Smak życia 2 — „Smak życia 2” rzeczywiście ma sporo wspólnego z rosyjską lalką. Oba produkty są równie tandetne. A smak życia? Mdły i kropka. przeczytaj recenzję

Wyspa — Mimo bardzo „wybuchowego” podejścia do sprawy, o klonowaniu również się tu, rzecz jasna, rozmawia – w domach, pubach, na ulicach i wydmach. Nie zawsze, niestety, mądrze. przeczytaj recenzję

Klucz do koszmaru — „Klucz do koszmaru” zasługuje na ocenę niższą o jakieś dwadzieścia procent, gdyby nie wyjęte z innej bajki zakończenie. Finał jest zaskakujący, enigmatyczny i ciekawie konkluduje nieciekawą całość. przeczytaj recenzję