Esensja

Z filmu Makarenki wyłania się portret Zeldowicza jako niefrasobliwego geniusza, człowieka, który potrafił kusić los i niewiele robił sobie z czyhających na niego zagrożeń. przeczytaj recenzję

Nie mam wątpliwości, że dramat sensacyjny kirgiskich reżyserów Maksata Żumajewa i Azamata Ismaiłowa „Rozbój” powstał z miłości do Quentina Tarantino i jego „Wściekłych psów”. Oczywiście nie dorównuje poziomem dziełu Amerykanina, ale udanie do niego nawiązuje. przeczytaj recenzję

Nie zapominajmy, że „Granica państwowa” jakby atrakcyjna w warstwie fabularnej nie była – to jednak dzieło propagandowe. przeczytaj recenzję

Problemem filmu Świątkowskiego jest chaos. Nie ma w nim bowiem – przynajmniej od pewnego momentu – linearnej narracji. Niby wiemy, po co bohaterowie ekspedycji wybrali się do Tunki, obserwujemy ich starania, ale za każdym razem brakuje postawienia kropki nad „i”. przeczytaj recenzję

Pomijając stronę propagandową, która może być szczególnie bolesna dla widzów ukraińskich, nie tylko tych po dziś dzień gloryfikujących Ukraińską Powstańczą Armię, znów trzeba oddać Borisowi Stiepanowowi, że udźwignął ciężar. przeczytaj recenzję

Jest porządnie wygotowaną na platformy streamingowe kwasową zupą, w której misce pozwala zamoczyć nam półczerstwą bułkę z Żabki jeszcze przed weekendową imprezą. Obiecuje doświadczenie transowe, a więc nową wersję filmowego eskapizmu, którą jednak sprzedaje jako rytuał przejścia. przeczytaj recenzję

Film powstały w 2021 roku zapowiada wydarzenia, które będą miały miejsce w pierwszej połowie trzeciej dekady XXI wieku. Dla nas, oglądających to w 2025 roku, jest to już przeszłość. Ale i tak miło pooglądać. Cóż znaczy te parę lat przy omawianych miliardach… przeczytaj recenzję

Po raz kolejny możemy się przekonać, że Jackson Lamb wprawdzie niezbyt dobrze odnosi się do swoich podwładnych, ale za to w sytuacjach kryzysowych stoi za nimi murem. przeczytaj recenzję

Można by zarzucić „Crossing” pewną naiwność. Choć może jest to raczej ekstrapolacja oczekiwań i marzeń, by kiedyś – jak w filmowym Stambule – mogło być wszędzie. przeczytaj recenzję

Słowo Alhambra rezonuje w mojej głowie już od dzieciństwa – i, szczerze mówiąc, nie mam pojęcia, dlaczego. Korzystając z dokumentu „Alhambra, utracony raj” możemy się bliżej przyjrzeć tej stolicy średniowiecznego sułtanatu Granady. przeczytaj recenzję