Esensja

źródło

Recenzje

3234
Sebastian Chosiński krytyk
8 Esensja
Crossing — Można by zarzucić „Crossing” pewną naiwność. Choć może jest to raczej ekstrapolacja oczekiwań i marzeń, by kiedyś – jak w filmowym Stambule – mogło być wszędzie. przeczytaj recenzję
Wojciech Gołąbowski krytyk
Esensja
Alhambra, utracony raj — Słowo Alhambra rezonuje w mojej głowie już od dzieciństwa – i, szczerze mówiąc, nie mam pojęcia, dlaczego. Korzystając z dokumentu „Alhambra, utracony raj” możemy się bliżej przyjrzeć tej stolicy średniowiecznego sułtanatu Granady. przeczytaj recenzję
Sebastian Chosiński krytyk
6 Esensja
Gosudarstvennaya granitsa: Krasnyy pesok — „Czerwony piasek” utrzymany jest w atrakcyjnej dla widza stylistyce easternu, nie zapominajmy ani na moment, że realizuje on również cele propagandowe. przeczytaj recenzję
Sebastian Chosiński krytyk
8 Esensja
My, nasze zwierzęta i wojna — „My, nasze zwierzęta i wojna” to film, który bez wątpienia wzrusza (do łez), przybija, ale też rodzi nadzieję. przeczytaj recenzję
Kamil Witek krytyk
7 Esensja
Kopnęłabym cię, gdybym mogła — To film, który wciąga jak powolne tonięcie. Ale jest w nim też coś kojącego – świadomość, że ktoś potrafił nazwać to, co zwykle zostaje przemilczane. przeczytaj recenzję
Kamil Witek krytyk
6 Esensja
Blue Moon — To film zbudowany na rytmie przemijania, chwilami pięknie nieskładny, jak improwizacja, w której artysta waha się, czy jeszcze grać, czy już zejść ze sceny. Nie ma tu oczyszczenia ani wielkiego finału, raczej ciche pogodzenie – ze światem, z rolą, z samym sobą. przeczytaj recenzję
Kamil Witek krytyk
5 Esensja
Desperat — W skali Van Santa – to film ciekawy, choć nie wybitny. W skali widza – seans, po którym trudno się spierać, ale jeszcze trudniej zachwycać. Piękny w formie, chłodny w treści. przeczytaj recenzję
Sebastian Chosiński krytyk
7 Esensja
Gosudarstvennaya granitsa: Vostochnyy rubezh — Trzeba przyznać, że scenarzyści tym razem weszli na wyższy poziom. przeczytaj recenzję
Kamil Witek krytyk
6 Esensja
Rodzina do wynajęcia — Ogląda się to z przyjemnością, ale z rosnącym poczuciem, że prawdziwa emocja została gdzieś za szybą, w tej samej witrynie, w której czekają kolejni „członkowie rodziny” do wynajęcia. przeczytaj recenzję
Kamil Witek krytyk
6 Esensja
Christy — „Christy” ma w sobie pewien spokój i dojrzałość – rzadką u reżyserów, którzy z wiekiem zaczynają bardziej słuchać niż opowiadać. przeczytaj recenzję