Bliżej ekranu

Pierwszy człowiek — To jest naprawdę kosmiczny poziom! przeczytaj recenzję

Nina — Film podąża utartymi fabularnymi ścieżkami kina queer, można w nim odnaleźć upraszczające klisze i narracyjne dziury. przeczytaj recenzję

Kler — Smarzowski – jak na głównego moralistę polskiego kina przystało – tworzy kino dyskomfortu. Karze nam wszystkim wykonać rachunek sumienia i przyjrzeć się w stworzonych postaciach. Bo to wcale nie jest film o Kościele – lecz o nas wszystkich. przeczytaj recenzję

Dziura w głowie — „Dziura w głowie” jest filmem wytwarzającym dystans – operuje niełatwym humorem, dziwaczną atmosferą, nieśpieszną akcją, fabularnym minimalizmem. przeczytaj recenzję

Eter — Jeżeli film faktycznie opowiada o świecie, rządzonym przez diabła, to rzeczywiście – nie chciałbym w nim mieszkać. Bo zwyczajnie umarłbym z nudów. przeczytaj recenzję

Okna, okna — „Okna, okna” to film skromny jak jego bohater i autor, ale o wyjątkowej sile oddziaływania – zaraża pozytywną energią, ciepłym humorem i zwyczajnym, prozaicznym dobrem. przeczytaj recenzję

Wilkołak — Panek niczego nie wartościuje, nie wchodzi w ogóle na poziom refleksji etycznej. Raczej z uwagą obserwuje swoich małych bohaterów w sytuacji skrajnej – wygłodniałych, spragnionych, przelęknionych. przeczytaj recenzję

Zabawa, zabawa — Dębska zapomniała o elemencie zaskoczenia – wszystkie trzy historie są bowiem wariacją na ten sam temat i korzystają z identycznego schematu – ani odkrywczego, ani angażującego, ani dającego do myślenia. przeczytaj recenzję

Fuga — „Fuga” to nie tylko genialna Muskała, świetne zdjęcia, które opowiadają więcej niż padające z ust bohaterów słowa, ale również trafne pomysły na inscenizację poszczególnych scen, które rozgrywają się gdzieś między realnością a wizją. przeczytaj recenzję

Krew Boga — Z pewnością warto docenić rozmach wizji Konopki i aktualny, polityczny komentarz podejmujący problem konfrontacji różnych sposobów myślenia, kulturowych wojen, wzajemnego niezrozumienia i zaślepienia na inność. przeczytaj recenzję