Bliżej ekranu

źrodło
Recenzje 340
Szczęśliwy Lazzaro
„Szczęśliwy Lazzaro” to bardzo sensualny film, w którym słońce, muzyka, smaki, zapachy i miłość naturalnie przeplatają się z wyrachowaniem, biedą, znojem i niesprawiedliwością. przeczytaj recenzję
7
The World Is Yours
Gavras nie tylko więc bawi się konwencją, niosąc rozrywkę, sięgając po przebojową muzykę i dobre żarty, ale również opowiada gorzką historię o rozczarowaniu życiem, problemach z niespełnieniem i trudnościach z realizacją własnych planów na życie. przeczytaj recenzję
7
Touch Me Not
Pintillie z ciekawego, rzadko podejmowanego tematu zrobiła artystyczny eksperyment, w którym formalne wymysły reżyserki przysłoniły bohaterów i ich problemy. przeczytaj recenzję
3
Wszyscy wiedzą
„Wszyscy wiedzą” ze względu na zawiłość losów bohaterów, ich emocjonalny żar i liczbę obyczajowych dramatów przypomina południowoamerykańskie opery mydlane. przeczytaj recenzję
6
Dom, który zbudował Jack
Od samego początku czuć, że film jest obliczone na arcydzieło – skrzące się cytatami, filozoficznymi refleksjami, progresywnymi, kontrowersyjnymi tezami, śmiałością, ale również nieustanną ironią, która staje się dla von Triera wygodnym alibi. przeczytaj recenzję
5
Granica
„Granica” jest wolna od politycznej naiwności i nie daje żadnej wiążącej, jednoznacznej odpowiedzi – dzięki temu pozostawia widzów z niezwykle skomplikowanymi pytaniami natury społecznej, politycznej i psychologicznej. przeczytaj recenzję
7
Monument
Jagoda Szelc nadrabia bardzo spójną, a jednocześnie nieoczywistą metaforą, którą potrafiła bardzo zgrabnie opakować we własny, charakterystyczny autorski styl. Nie tylko aktorzy zdali swój najważniejszy egzamin, reżyserka również. przeczytaj recenzję
7
Nieruchomość
Ostatecznie film rozczarowuje. Twórcy wikłają się bowiem w polityczno-społeczne kwestie, nie zgłębiając ich dostatecznie. przeczytaj recenzję
5
Jak pies z kotem
"Jak pies z kotem" powstało bardziej z potrzeby serca, niż rozumu. Bo na dobrą sprawę opowiadana historia oryginalnością nie zachwyca. przeczytaj recenzję
6
Pani Hyde
Reżyser upycha humor bokami – kreując żałosna postać niepoważnego dyrektora czy sięgając po tropy gatunkowe, zaczerpnięte z kina klasy B. przeczytaj recenzję
4

Proszę czekać…