Movies Room

Stalowy alchemik — W tym przedziwnym slapstickowym mariażu brutalnych scen mordu i taniej obyczajówki z Disney Kids pobrzmiewa dziwnie znajome echo Ostatniego Władcy Wiatru. I może lepiej, żeby filmowe Fullmetal Alchemist spotkał równie bezbolesny los cichego, szybkiego zapomnienia. przeczytaj recenzję

Pomiędzy słowami — W najnowszym dziele, jak na ironię, prawdziwe problemy rozgrywają się znacznie ciszej, subtelniej i, w istocie, pomiędzy słowami. przeczytaj recenzję

Jeszcze nie koniec — Jeszcze nie koniec to być może jeden z najważniejszych filmów społecznych powstałych ostatnio w Europie. przeczytaj recenzję

Wyspa psów — Wyspa psów jest przede wszystkim zabawnym, ale i wzruszającym filmem o potrzebie przyjaźni, oddaniu, miłości i braterstwie. przeczytaj recenzję

Słudzy diabła — W końcu to Joko Anwara projekt-marzenie, a oryginał zainspirował go do zostania filmowcem. I chwała mu za to. przeczytaj recenzję

Winchester: Dom duchów — Najbardziej mi szkoda Helen Mirren, bo o ile na początku daje radę, o tyle z każdą kolejną minutą, w to, co ten film brnie, nawet Marlon Brando nie umiałby sobie z tym poradzić. przeczytaj recenzję

Nowe oblicze Greya — Miejmy więc nadzieje, że po tym pompatycznym zamknięciu trylogii, nasz Christian nigdy nie będzie chciał być jak Arsenal. Nie wiem bowiem, czy wiele osób chciałoby, aby odwiedził kina po raz czwarty. przeczytaj recenzję

Czarna Pantera — Czarna Pantera samą swoją tematyką przeciera szlaki w kinie superhero, nie jest to jednak bomba w rodzaju pierwszej części Avengers, a bardzo dobrze skrojony spektakl w oryginalnej jak na MCU konwencji. przeczytaj recenzję

Dom otwarty — Niewielki budżet i pełna kontrola kreatywna netflixowych produkcji zdawały się w końcu idealnymi warunkami na stworzenie inteligentnego, przemyślanego kina grozy. Niestety, w Domu otwartym oryginalność kończy się na nazwie netflixowej sekcji. przeczytaj recenzję

Paradoks Cloverfield — Niczego mega odkrywczego w filmowym gatunku nie oferuje, ale też wstydu swojej serii nie przynosi i należycie pewne wątki wyjaśnia pozostawiając furtkę do kolejnej części, która musiałaby być jeszcze bardziej zakręcona i paradoksalna. przeczytaj recenzję