PPE

Hawkeye — Mógł być mocnym serialem o bardziej agresywnym Clincie Bartonie, próbującym pogodzić się ze śmiercią przyjaciółki. Zamiast tego dostaliśmy cukierkową historyjkę z toną lepszych i gorszych żartów. przeczytaj recenzję

Matrix Zmartwychwstania — Reżyserka kompletnie nie udźwignęła tematu, tworząc obraz nieskładny, nieciekawy i zbyt mocno podpierający się swoim dziedzictwem. Można obejrzeć, ale nie polecam. przeczytaj recenzję

Święta u zrzędów — Mało ciekawy scenariusz łączy się tu z nijako zagranymi postaciami i kompletnie nietrafionym humorem aby dać nam film, o którym zapomina się jeszcze zanim skończą lecieć końcowe napisy. przeczytaj recenzję

Urodzony mistrz — Nie wstydzi się swoich wzorców. To bezsprzecznie głupkowate kino kopane, które sprawdziłoby się i w latach 80., a dzisiaj, kiedy tego typu filmów dostajemy tyle, co nic, jest wręcz wspaniałe. przeczytaj recenzję

Czas — Miniserial zrealizowany z niezwykłą starannością, który przedstawia wciągającą i poruszającą historię. Sean Bean i Stephen Graham mogą pochwalić się dobrymi kreacjami. Jak najbardziej warto sprawdzić. przeczytaj recenzję

King's Man: Pierwsza misja — Nie jest tak dobry jak pierwsza część serii. Zdaje się trwać dłużej niż w rzeczywistości, a fabule brakuje skupienia, ale to wciąż solidny film akcji, w sam raz na niezobowiązujący seans. przeczytaj recenzję

Detektyw małolat — Tytuł filmu może sugerować jakąś lekką komedyjkę, ale “Detektyw małolat” to interesujący kryminał, udanie łączący wiele różnych filmowych konwencji. przeczytaj recenzję

Spider-Man. Bez drogi do domu — Film nie jest idealny i zarówno warstwie technicznej, jak i fabularnej da się wytknąć po kilka baboli, lecz w ogólnym rozrachunku jest to prawdopodobnie najlepszy aktorski Spider-Man do tej pory. przeczytaj recenzję

Niewybaczalne — Nie wychodzi przed szereg nijakich, ledwie poprawnych produkcji Netflixa. Sandra Bullock stara się jak może nadać produkcji głębi, ale sama nie wygra z nijakim scenariuszem. przeczytaj recenzję

To była ręka Boga — Sorrentino rzuca widza w wir wydarzeń, metafor i sytuacji wzorowanych na swoim życiu, ale zbyt często gra zbyt bezpiecznie, przez co film miejscami potrafi się dłużyć. przeczytaj recenzję