Aktywność

Najlepszy melodramat, jaki kiedykolwiek widziałem na równi z "Przeminęło z wiatrem". Opowiada on o miłości ludzi po przejściach – ona, umierająca na białaczkę kobieta która pragnie używać życia pełnymi garściami i on, hokeista – gracz w hokeja, pasjonat muzyki klasycznej, instrumentów i dobrej literatury. Wszystko ma swój koniec i oni o tym doskonale wiedzieli, dlatego kochali się tak jakby jutra miało nie być. Kopalnia emocji – płacz, śmiech, denerwowanie. I ta muzyka – bardzo trudno się przy niej nie wzruszyć. Ten film zasługiwał dużo bardziej na Oscara za rok 1970, aniżeli ten zakłamany i taki sobie Patton. Dałbym wszystko, żeby ten film trwał jeszcze dwa razy tyle. I z tego powodu wolę klasyczne kino od tego współczesnego (bardzo się zawiodłem na Nietykalnych).

Charles Bronson, legenda kina akcji, zagrał w tym filmie bardzo dobrze. A co do filmu byłby on jeszcze lepszy, gdyby nie beznadziejne zakończenie. Uważam, że goście, którzy okaleczyli na początku filmu rodzinę i przymuszali kobietę do gwałtu powinni pójść siedzieć za kratki. Tymczasem nic takiego wogóle nie miało miejsca. Jeff Goldblum jaki młody – aż miło na niego popatrzeć w tym filmie. Dzisiaj wymiar sprawiedliwości też nie działa tak jak powinien – do więzienia idą czasami Ci, co nie powinni, powinni byli cieszyć się wolnością (vide: Tomasz Komenda). Czas nie był stracony, jednakże uważam że do wyższej oceny czegoś zabrakło. Ale i tak daje jak najbardziej radę.

Piękna animacja. Wielkie brawa dla grafików i Roberta Zemeckisa. Osobiście uważam, że ten film nadaje się do obejrzenia nie tylko w okresie Świąt Bożego Narodzenia.

Długo się przymierzałem do tego filmu. W moim odczuciu znajduję w nim wiele. Od naiwnych i romantycznych ideałów do moralnego rozkładu osobowości. Patrząc na stronę techniczną zauważalny jest brak "precyzji" oraz częściowy chaos realizatorski. Rozumem, że może to wynikać z zamiaru ukazania swoistej psychodelii, która towarzyszy wielu scenom w filmie, ale mnie to nie za bardzo przekonuje. Jednakże duży plus należy się za to, że twórcy nie szczędzili muzyki, a trzeba przyznać, że tej jest wiele. Kilka wątków w filmie (zwłaszcza te podczas szalonych imprez) wywołały u mnie szczery uśmiech i były nader zabawne. Rozumiem, że ten obraz nie jest dokumentem, ale autorska wizja reżysera nie za bardzo do mnie trafia.

Wszyscy kochają się w Nietykalnych, ja o wiele bardziej wolę Green Booka. Miejscami zabawny, a czasem naiwny. Ogólnie film wart obejrzenia dla swych momentów.

Bardzo dobry film z fenomenalną kreacją Anthony’ego Hopkinsa. Odważnie dodam też, że film dorównał książce.

@LakiLou Jest jeszcze Yyyreeek, pamiętaj o tym.

Gdyby Adolf Hitler i Józef Stalin żyli, to by kazali spalić ludziom biorącym udział w produkcji wszystkie kopie tego ścierwa.

Świetna komedia. Dla mnie bomba – daję zasłużone 8/10!!!

@Chemas Dla mnie Clint Eastwood to człowiek renesansu – czego się nie dotknie, wyjdzie coś dobrego lub rewelacyjnego. Taki zastępca Stanleya Kubricka (z tym, że Kubrick nie miał żadnego nieudanego filmu na koncie).